این وضعیت چگونه به نظر می‌رسد، اندازه‌گیری‌شده — 14 تا 21 سپتامبر 2026
این فرضی نیست
چهار واقعیت اثبات‌شده که هر یک توسط افرادی که مجبور به اثبات آن بودند، بررسی و منتشر شده است.
- فعالان حقوق بشر فلسطینی جاسوس‌افزار نظامی روی گوشی‌هایشان داشتند. در سال 2021، Front Line Defenders نرم‌افزار پگاسوس گروه NSO را روی دستگاه‌های شش مدافع حقوق بشر فلسطینی پیدا کرد، افرادی که دقیقاً همان چیزی را مستند می‌کردند که این آرشیو مستند می‌کند. Citizen Lab و آزمایشگاه امنیتی عفو بین‌الملل مستقلاً این یافته‌ها را تأیید کردند. پگاسوس همه‌چیز را می‌گیرد: پیام‌ها، میکروفون، دوربین، موقعیت مکانی، اغلب بدون نیاز به هیچ کلیکی. Front Line Defenders، گزارش اصلی
- همین جاسوس‌افزار به ده‌ها دولت فروخته شد و علیه روزنامه‌نگاران در سراسر جهان استفاده شد. پروژه پگاسوس فهرست افشاشده‌ای از 50٬000 شماره تلفن را بررسی کرد که برای هدف‌گیری انتخاب شده بودند: خبرنگاران، وکلا، سیاستمداران مخالف و خانواده یک روزنامه‌نگار به قتل‌رسیده. شانزده سازمان خبری ماه‌ها صرف تأیید آن کردند. Forbidden Stories — پروژه پگاسوس
- جمع‌آوری انبوه داده‌های افراد عادی واقعی است و تا زمانی که اثبات نشد، انکار می‌شد. اسناد اسنودن در سال 2013 نشان داد رهگیری انبوه ارتباطات متعلق به افرادی که به هیچ چیزی مشکوک نبودند انجام می‌شد. یک سند نشان داد NSA رهگیری‌های خام و فیلترنشده، از جمله داده‌های آمریکایی‌ها، را به اطلاعات اسرائیل تحویل می‌داد. The Guardian، یادداشت NSA/ISNU
- سانسور این موضوع اندازه‌گیری شده است، نه فقط ادعا. متا در مه 2021 یک ارزیابی مستقل حقوق بشری از نحوه برخوردش با محتوای فلسطینی سفارش داد. این گزارش نتیجه گرفت که اقدامات متا تأثیر نامطلوبی بر حقوق کاربران فلسطینی در آزادی بیان و مشارکت سیاسی داشته است — یافته‌هایی که خود متا منتشر کرد. BSR، Human Rights Due Diligence of Meta's Impacts in Israel and Palestine، 2022 — سفارش‌داده‌شده و منتشرشده توسط متا
وقتی پای این موضوع در میان است، فرض کن که هدف قرار گرفته‌ای و از همان نقطه شروع کن. ابزارهای بالا به‌صورت تجاری فروخته می‌شوند، آستانه استفاده از آن‌ها مدام پایین‌تر می‌آید، و افرادی که هدف آن‌ها قرار گرفته‌اند تقریباً هرگز آن را از قبل ندیده‌اند.
این دلیلی برای اضطراب نیست. فقط نقطه شروعی است که باید از آن کار کنی: با حساب‌ها، گوشی و فیلم‌هایت طوری رفتار کن که گویی کسی به آن‌ها علاقه‌مند است. هزینه اشتباه در آن جهت، یک بعدازظهر راه‌اندازی است. هزینه اشتباه در جهت دیگر، بی‌نهایت دردناک‌تر است. این صفحه را به ترتیب از بالا به پایین پیش برو، هرچه جلوتر بروی بهتر است، و هر مرحله به‌تنهایی ارزشمند است.
یک کلید امنیتی، مؤثرترین کار واحدی که می‌توانید انجام دهید
از اینجا شروع کنید. نه به این دلیل که ساده‌ترین است، بلکه به این دلیل که رایج‌ترین حمله‌ای را که می‌بینیم خنثی می‌کند: یک صفحه ورود جعلی متقاعدکننده. حتی اگر مهاجم بتواند رمز عبور شما را به دست آورد، نخواهد توانست به حساب‌های شما دسترسی پیدا کند.
اگر تا به حال با یکی برخورد نکرده‌اید
کلید امنیتی یک شیء فیزیکی کوچک است، تقریباً به اندازه یک کلید خانه یا یک فلش USB کوتاه. آن را به رایانه‌تان وصل می‌کنید، یا آن را به گوشی‌تان می‌زنید، و با انگشت لمسش می‌کنید تا تأیید کنید که آنجا هستید. کل تعامل همین است. حدود €25 تا €60 هزینه دارد، سال‌ها دوام می‌آورد، به باتری و شارژ نیازی ندارد، و با Google، Microsoft، Apple، Proton، GitHub و بیشتر چیزهایی که اهمیت دارند کار می‌کند.
برای مقاومت در برابر فیشینگ، از کد برنامه احراز هویت قوی‌تر است، و بسیار قوی‌تر از کدی که به گوشی‌تان فرستاده می‌شود. یک شماره را می‌توان با یک تماس به اپراتورتان روی SIM شخص دیگری منتقل کرد، و می‌توان یک پیامک را طوری ساخت که به نظر برسد از بانک شما آمده است. آن‌ها شماره‌ای به شما می‌دهند تا وارد کنید، و یک شماره را می‌توان در جای اشتباه وارد کرد، که دقیقاً همان کاری است که یک صفحه ورود جعلی برای وادار کردن شما به انجامش ساخته شده است. یک کلید فیزیکی چیزی برای تایپ کردن به شما نمی‌دهد. خودش آدرس واقعی سایت را بی‌صدا بررسی می‌کند و به‌سادگی از پاسخ دادن به یک آدرس جعلی خودداری می‌کند.
دو کلید امنیتی سخت‌افزاری بخرید
اول این کار را انجام دهیدهر کدام ~€25–60یک صفحه فیشینگ رمز عبور و کد شش‌رقمی شما را می‌گیرد و هر دو را فوراً در سایت واقعی استفاده می‌کند. کد معتبر است، شما فقط آن را در جای اشتباه تایپ کرده‌اید. یک برنامه احراز هویت نمی‌تواند این را تشخیص دهد. یک کلید امنیتی می‌تواند، چون خودش دامنه را بررسی می‌کند.
- YubiKey — استاندارد، و همان چیزی که احتمالاً سرویس‌ها آن را آزمایش کرده‌اند. روی گوشی از طریق USB-C یا NFC کار می‌کند.
- Nitrokey — سخت‌افزار و فرم‌ور متن‌باز، ساخت آلمان، اگر ترجیح می‌دهید یک دستگاه بسته را به‌عنوان قابل‌اعتماد نپذیرید.
گوشی شما هم می‌تواند نقش کلید را بازی کند. اندروید و آیفون هر دو می‌توانند ورود به یک دستگاه دیگر را به‌عنوان کلید عبور تأیید کنند، و بررسی مجاورت بلوتوث که در این فرایند دخیل است همان چیزی است که جلوی بازپخش درخواست از کشوری دیگر به شما را می‌گیرد. پس این محافظت واقعی در برابر فیشینگ است و هزینه‌ای هم ندارد. تفاوت در محل قرارگیری رمز است: در یک کلید سخت‌افزاری هرگز از کلید خارج نمی‌شود، در حالی که کلید عبور گوشی توسط اپل یا گوگل همگام‌سازی می‌شود، که آن را تنها به‌قدر قدرت همان حساب می‌کند. اگر خرید کلید در حال حاضر واقع‌بینانه نیست، یا به‌عنوان پوشش تا زمانی که کلیدها در پست هستند، ارزش استفاده دارد.
چرا یک کد می‌تواند دزدیده شود و یک کلید نمی‌تواند
وقتی یک کلید را ثبت می‌کنید، رمزی ذخیره می‌کند که به دامنه واقعی وب‌سایت گره خورده است. هنگام ورود، سایت یک چالش می‌فرستد و کلید آن را امضا می‌کند، اما فقط پس از بررسی اینکه دامنه درخواست‌کننده با دامنه‌ای که با آن ثبت شده مطابقت دارد.
روی یک دامنه شبیه‌سازی‌شده، کلید به‌سادگی امتناع می‌کند. نه به این دلیل که چیزی مشکوک متوجه شده، بلکه به این دلیل که ریاضیات برای دامنه اشتباه امضای معتبری تولید نمی‌کند. چیزی برای مهاجم وجود ندارد که بدزدد و بازپخش کند.
این محافظت ساختاری است. به این بستگی ندارد که شما در حال خستگی آدرسی را با غلط املایی تشخیص دهید. دقیقاً به همین دلیل است که در این صفحه اول آمده است.
دو تا بخرید، اشتباهی که مردم پشیمان می‌شوند
هر دو کلید را روی هر حساب ثبت کنید و کلید دوم را جای دیگری نگه دارید — یک کشو در خانه، فردی مورد اعتماد، یک گاوصندوق. حسابی که با یک کلید و بدون پشتیبان امن شده، حسابی است که می‌توانید برای همیشه از دست بدهید.
کدهای بازیابی هر سرویس را همان‌طور که پیش می‌روید در مدیر رمز عبور خود ذخیره کنید، و بعداً پیامک را به‌عنوان روش پشتیبان خاموش کنید — در غیر این صورت در کنار درِ محکم، درِ ضعیف را باز گذاشته‌اید.
جایی که یک سایت از کلید پشتیبانی نمی‌کند، به‌جای پیامک از Aegis (اندروید، متن‌باز، پشتیبان‌گیری رمزنگاری‌شده) استفاده کنید.
ایمیل خود را امن کنید پیش از هر چیز دیگری
ایمیل شما کلید اصلی است. تقریباً هر حساب دیگری رمز عبورش را از طریق آن بازنشانی می‌کند، بنابراین مهاجمی که صندوق ورودی شما را در اختیار بگیرد، بر همه چیزهای پایین‌دستی مسلط می‌شود.
صندوق ورودی را قفل کنید
بالاترین اولویت30 دقیقه- ابتدا هر دو کلید امنیتی را اینجا ثبت کنید، پیش از هر حساب دیگری.
- سپس همه مسیرهای بازیابی را بررسی کنید. هر جا سرویس اجازه می‌دهد پیامک را خاموش کنید، چون سواپ سیم‌کارت می‌تواند کلید را دور بزند. کد برنامه احراز هویت را فقط جایی که به عنوان جایگزین لازم دارید نگه دارید، seed و کدهای بازیابی آن را در مدیر رمز عبور خود محافظت کنید، و پیش از حذف هر چیزی تأیید کنید که هر دو کلید فیزیکی کار می‌کنند.
- قواعد فوروارد و فیلترهایی را که خودتان نساخته‌اید بررسی کنید. این روشی است که یک نفوذگر بی‌صدا پس از تغییر رمز عبور همچنان می‌خواند، و تقریباً هیچ‌کس بررسی نمی‌کند.
- برنامه‌های متصل و دسترسی‌های شخص ثالث را بررسی کنید؛ هر چیزی را که نمی‌شناسید یا دیگر استفاده نمی‌کنید لغو دسترسی کنید.
- نشست‌ها و دستگاه‌های فعال را بررسی کنید، و از همه چیزهای ناآشنا خارج شوید.
- یک رمز عبور یکتا از مدیر خود تنظیم کنید، هرگز رمزی که جای دیگری هم استفاده شده باشد.
ترفند قاعده فوروارد، و اینکه چرا مهم است
الگویی رایج پس از یک فیشینگ موفق: مهاجم چیزی را که متوجهش شوید تغییر نمی‌دهد. آن‌ها فیلتری اضافه می‌کنند که بی‌صدا نسخه‌ای از هر پیام را فوروارد می‌کند، یا فقط آن‌هایی که با «password»، «invoice»، «verify» مطابقت دارند، به آدرسی از خودشان، و می‌روند.
شما رمز عبور خود را تغییر می‌دهید. 2FA را روشن می‌کنید. این قاعده هنوز آنجاست، هنوز در حال اجراست. پس از هرگونه نفوذ مشکوک، پیش از هر چیز قواعد را بررسی کنید.
به تغییر ارائه‌دهنده فکر کنید
Proton Mail و Tuta صندوق پستی شما را رمزنگاری می‌کنند تا ارائه‌دهنده نتواند آن را بخواند، و هر دو طرح رایگان دارند. هیچ‌کدام جادو نیستند — ایمیل‌های ارسالی به و دریافتی از نشانی‌های معمولی هنوز در طرف دیگر قابل خواندن هستند، اما ارائه‌دهنده شما را به‌عنوان یک نقطه واحد که همه‌چیز می‌تواند مطالبه یا نقض شود حذف می‌کنند.
SimpleLogin به هر سرویس یک نام مستعار متفاوت می‌دهد، بنابراین یک نشت نمی‌تواند با بقیه مرتبط شود، و می‌توانید ببینید کدام شرکت آن را نشت داده است.
گوشی خود را به GrapheneOS تغییر دهید
گوشی شما افشاگرترین شیئی است که مالک آن هستید: می‌داند کجا می‌خوابید، به چه کسانی نزدیک هستید و چه می‌خوانید. همچنین همان دستگاهی است که جاسوس‌افزارهای هدفمند به سمت آن نشانه رفته‌اند.
گوشی یک روزنامه‌نگار توقیف شد. آن‌ها نتوانستند آن را باز کنند.
Richard Medhurst در 15 اوت 2024 در هیثرو تحت بخش 12 قانون تروریسم 2000 بریتانیا بازداشت شد و دستگاه‌هایش گرفته شدند. او گزارش داد که درخواست‌های مکرر برای رمز عبورش رد شد و گوشی GrapheneOS او محتویاتش را از طریق ویژگی auto-reboot محافظت کرد.
دستگاهی که برای مدت تعیین‌شده‌ای بدون رمز عبور صحیح رها شود، خود را راه‌اندازی مجدد می‌کند و به حالت پیش از نخستین باز کردن قفل بازمی‌گردد، جایی که کلیدهای رمزنگاری در حافظه نگه داشته نمی‌شوند. پروفسور Steven Murdoch از دانشگاه کالج لندن در گزارشی درباره این پرونده در Computer Weekly اشاره کرد که حتی ابزارهای پزشکی قانونی تجاری پیشرو نیز گاهی در استخراج داده از دستگاه‌های GrapheneOS بدون رمز عبور ناکام مانده‌اند، به‌ویژه زمانی که گوشی به‌تازگی راه‌اندازی مجدد شده بود.
GrapheneOS، گوشی شما، بدون ردیابی内置
رایگانفقط Pixelگوشی شما افشاگرترین شیئی است که در اختیار دارید: می‌داند کجا می‌خوابید، به چه کسانی نزدیک هستید و چه می‌خوانید. یک Android معمولی بخش بزرگی از این اطلاعات را به Google و به هر اپی که مجوز موقعیت مکانی دارد گزارش می‌دهد. GrapheneOS یکپارچگی ممتاز Google را حذف می‌کند و سخت‌سازی قابل‌توجهی در برابر اکسپلویت‌ها اضافه می‌کند. این کار هزینه حمله به گوشی را بالا می‌برد؛ اما دستگاه را در برابر جاسوس‌افزارهای هم‌رده Pegasus یا یک اکسپلویت تازه‌کشف‌شده مصون نمی‌کند.
چه چیزی به دست می‌آورید، و چه چیزی از شما می‌گیرد
چه چیزی به دست می‌آورید:
- هیچ سرویس Google، مگر اینکه خودتان اضافه کنید، و وقتی اضافه کنید، به‌صورت سندباکس‌شده مانند اپ‌های معمولی و بدون هیچ امتیاز ویژه‌ای اجرا می‌شوند.
- مجوزهایی که Android ارائه نمی‌دهد: دسترسی شبکه یک اپ را کاملاً رد کنید، سنسورها را مسدود کنید.
- تخصیص‌دهنده حافظه سخت‌شده و سایر دفاع‌هایی که مستقیماً هدف ابزارهای اکسپلویتی فروخته‌شده به دولت‌ها هستند.
- راه‌اندازی مجدد خودکار پس از یک دوره بی‌کاری تعیین‌شده، که گوشی ضبط‌شده را به وضعیتی برمی‌گرداند که کلیدهای رمزنگاری‌اش در حافظه نیستند.
- یک پین اضطرار که دستگاه را پاک می‌کند.
هزینه‌اش چیست: فقط روی گوشی‌های Google Pixel نصب می‌شود، طعنه‌ای که ارزش گفتن دارد، و دلیلش این است که Pixelها ویژگی‌های امنیت سخت‌افزاری را ارائه می‌دهند و اجازهٔ یک سیستم‌عامل سفارشی تأییدشده را می‌دهند. Pixelهای قدیمی‌تر دیگر به‌روزرسانی سخت‌افزاری نمی‌گیرند، پس یکی بخرید که هنوز پشتیبانی می‌شود. برخی اپ‌های بانکی و دولتی از اجرا امتناع می‌کنند.
نصب از طریق یک کامپیوتر با USB انجام می‌شود و حدود نیم ساعت طول می‌کشد. نصب‌کنندهٔ وب برای مبتدی‌ها مناسب است.
«اما چیزهایی دربارهٔ افرادی که پشت آن هستند شنیده‌ام»
ارزش پرداختن داردممکن است با این موضوع روبه‌رو شوید، پس بهتر است آن را همین‌جا بشنوید. GrapheneOS تنش‌های عمومی با بخش‌هایی از جامعه امنیتی داشته است — اختلاف‌ها درباره رفتار توسعه‌دهنده اصلی با منتقدان، یک جدایی پیشین با شرکتی که پشت پروژه قبلی او بود، و در سال 2023 تصمیم او برای کناره‌گیری از سمت توسعه‌دهنده اصلی و مدیر بنیاد، با استناد به آزار و اذیت. هیچ‌کدام از اینها پنهان نیست و هیچ‌کدام تعریف‌آمیز نیست.
همچنین، برای این تصمیم، تقریباً بی‌ربط است، و دلیلش همان کل استدلال برای متن‌باز بودن است.
- شما به افراد اعتماد نمی‌کنید، به کد اعتماد می‌کنید. همهٔ آن منتشر شده است. هر کسی می‌تواند بخواند که چه می‌کند، و پژوهشگران امنیتی که به‌شدت از این پروژه بدشان می‌آید هر انگیزه‌ای دارند که چیزی اشتباه در آن پیدا کنند.
- قابل بازتولید است. ساخت‌ها را می‌توان با منبع منتشرشده بررسی کرد، پس می‌توان نشان داد آنچه روی گوشی شما اجرا می‌شود با آنچه می‌توانید بخوانید مطابقت دارد.
- یک سیستم‌عامل بسته هیچ‌کدام از اینها را به شما ارائه نمی‌دهد، و همان اعتماد را فقط بر پایهٔ یک برند طلب می‌کند.
- و در جایی که مهم است آزمایش شده است، نه در آزمایشگاه، بلکه در برابر دولتی که می‌خواست نفوذ کند. پایین را ببینید.
توقیف شد، و نتوانستند آن را باز کنند
روزنامه‌نگار Richard Medhurst در 15 اوت 2024 در هیثرو تحت بخش 12 قانون تروریسم 2000 بریتانیا بازداشت شد و دستگاه‌هایش ضبط شدند. او گزارش داد که درخواست‌های مکرر برای رمز عبورش رد شد، و اینکه گوشی GrapheneOS او محتویاتش را به لطف ویژگی auto-reboot محافظت کرد: دستگاهی که برای مدت تعیین‌شده‌ای بدون رمز عبور صحیح رها شود، خودش را دوباره راه‌اندازی می‌کند و به وضعیت پیش از اولین بازگشایی برمی‌گردد، جایی که کلیدهای رمزنگاری در حافظه نیستند.
استیون مرداک، استاد دانشگاه کالج لندن، در گزارش این پرونده در Computer Weekly اشاره کرد که حتی ابزارهای پیشروی جرم‌شناسی تجاری نیز گاهی نتوانسته‌اند بدون رمز عبور داده‌ها را از دستگاه‌های GrapheneOS استخراج کنند، به‌ویژه هنگامی که گوشی به‌تازگی راه‌اندازی مجدد شده بود.
معنای «آزموده‌شده در میدان» در اینجا همین است. نه یک ادعای تبلیغاتی، بلکه یک پرونده مستند از گوشی یک روزنامه‌نگار در دستان دولتی که می‌خواست آنچه در آن بود را به دست آورد، و به دست نیاورد.
آن را بر اساس تهدیدی که واقعاً با آن روبه‌رو هستید بسنجید
افرادی که آنلاین درباره این پروژه بحث می‌کنند بیشتر درباره شخصیت‌ها بحث می‌کنند. پرسشی که پیش روی شماست محدودتر است: آیا این نرم‌افزار ورود به گوشی را سخت‌تر از گوشی‌ای که اکنون همراه دارید می‌کند.
بر اساس شواهد منتشرشده، و دست‌کم در یک مورد که واقعاً آزمایش شد، پاسخ مثبت است.
اگر GrapheneOS نمی‌خواهید
گوشی‌های Linuxایرادهای معقول: GrapheneOS فقط روی سخت‌افزار Pixel اجرا می‌شود، پس یعنی خریدن یک گوشی Google؛ در زیر لایه هنوز Android است؛ و نمی‌توانید به‌صورت فیزیکی تأیید کنید که دوربین و میکروفون خاموش هستند. یک گوشی Linux به هر سه پاسخ می‌دهد، و در عوض چیزی قابل‌توجه طلب می‌کند.
- FuriPhone FLX1، عملی‌ترین گزینه‌ای که همین حالا می‌توان واقعاً با آن زندگی کرد. سخت‌افزار مدرن بر اساس معیارهای این دسته، همراه با Plasma Mobile عرضه می‌شود، و Ubuntu Touch یا postmarketOS را نیز اجرا خواهد کرد. furilabs.com
- Volla Phone با Ubuntu Touch، دیگر گزینه واقعاً قابل‌استفاده برای کار روزمره، و دوستانه‌ترین اینها برای کسی که پروژه نمی‌خواهد. ubuntu-touch.io
- PinePhone Pro — در سال 2025 متوقف شد، اما ایمیج‌ها هنوز فعالانه نگهداری می‌شوند و جامعه بزرگی دارد. فقط دست‌دوم ارزش دارد، و تنها اگر وررفتن بخشی از جذابیتش باشد. pine64.org
- Librem 5، کلیدهای سخت‌افزاری قطع واقعی جذابیت اصلی‌اند: کلیدهای فیزیکی که مودم، وای‌فای، میکروفون و دوربین را قطع می‌کنند. پشتیبانی رسمی به پایان عمر رسیده است، پس با آن مثل یک دستگاه حریم خصوصی تک‌منظوره رفتار کنید، نه تنها گوشی خود. puri.sm
- postmarketOS، می‌تواند به برخی گوشی‌های قدیمی‌تر Android زندگی دوباره ببخشد و Linux واقعی را اجرا کند. پشتیبانی بسته به مدل بسیار متفاوت است؛ پیش از خرید هر چیزی، مدل خود را بررسی کنید. postmarketos.org
روشن باشید که کدام چیز را می‌خرید
بیشتر مردم تصور می‌کنند Linux یعنی امنیت بیشتر. روی گوشی‌ها این درست نیست، و ارزش دارد پیش از خرج کردن پول این را بدانید.
GrapheneOS در مقاومت در برابر حمله بهتر است. بوت تأییدشده، سندباکس قوی برای هر اپ، تخصیص‌دهنده حافظه سخت‌شده، و دفاع‌هایی که مستقیماً علیه ابزارهای اکسپلویت فروخته‌شده به دولت‌ها طراحی شده‌اند. یک گوشی معمولی Linux هیچ‌کدام از اینها را ندارد: نه بوت تأییدشده، نرم‌افزاری به سبک دسکتاپ با سطح حمله بسیار بزرگ‌تر، و جداسازی اپ‌ها که در مقایسه ضعیف است.
یک گوشی Linux در کنترل بهتر است. هیچ Googleای هیچ‌جا نیست، سیستمی که واقعاً می‌توانید بازرسی و تغییر دهید، و روی برخی مدل‌ها کلیدهای فیزیکی — که تنها راه اطمینان از خاموش بودن میکروفون است، و از هر وعده نرم‌افزاری قوی‌تر است.
مدل‌های تهدید متفاوت. اگر نگران جاسوس‌افزار هدفمند هستید، GrapheneOS را انتخاب کنید. اگر نگران کارهایی هستید که دستگاه به‌طور روزمره انجام می‌دهد، و می‌خواهید بتوانید ثابت کنید دوربین قطع است، یک گوشی Linux بهتر به این پاسخ می‌دهد.
چه هزینه‌ای برایتان دارد، صریح
اپ‌ها. بانکداری، درخواست خودرو و بیشتر اپ‌های روزمره می‌توانند به‌طور عادی روی GrapheneOS کار کنند. Google Play سندباکس‌شده را جایی که اپی به آن نیاز دارد نصب کنید، سپس فقط مجوزها و تنظیماتی را که واقعاً لازم دارد بدهید، مثل موقعیت مکانی یا اعلان‌ها. اقلیتی از اپ‌های بانکی، دولتی یا وابسته به DRM هنوز از بررسی یکپارچگی دستگاه سر باز می‌زنند، پس اپ مشخص را پیش از تکیه بر آن آزمایش کنید.
دوربین به‌طور محسوسی از هر گوشی مدرنی بدتر است، که اگر فیلم می‌گیرید بسیار مهم است.
باتری و پرداختگی. نرم‌افزار ماهانه بهتر می‌شود و عملکردهای پایه هنوز می‌توانند غیرقابل‌اعتماد باشند. خود Pine64 درباره سخت‌افزارشان می‌گوید که عملکرد «می‌تواند نامنظم باشد».
و مودم همچنان اختصاصی است. یک گوشی لینوکسی بیس‌بند (baseband) را که نمی‌توانید بازرسی کنید حذف نمی‌کند؛ این یک پردازنده جداگانه در هر گوشی‌ای است که تاکنون ساخته شده. مدل‌های دارای کلید قطع (kill-switch) با قطع برق آن با این مسئله برخورد می‌کنند، که راه‌حل صادقانه است.
حد وسط واقع‌بینانه
اگر آنچه واقعاً می‌خواهید اندروید بدون گوگل است، نه لینوکس به‌طور خاص، CalyxOS و /e/OS بین این دو قرار می‌گیرند: گوگل‌زدایی‌شده، زندگی با آن‌ها بسیار آسان‌تر از یک گوشی لینوکسی است، و در سخت‌سازی‌ای که بیشترین اهمیت را دارد ضعیف‌تر از GrapheneOS هستند.
برای بیشتر افرادی که به GrapheneOS از روی اصل اعتراض دارند نه بر اساس مدل تهدید، این پاسخ عمل‌گرایانه است.
KeePassXC، یک رمز عبور به‌جای دویست رمز
دلیل اینکه مردم رمزهای عبور را دوباره استفاده می‌کنند این است که به خاطر سپردن رمزهای یکتا غیرممکن است. یک مدیر رمز نیاز به به خاطر سپردن هر چیزی جز یک عبارت عبور را حذف می‌کند، و رمزهایی تولید می‌کند که هیچ انسانی آن‌ها را نمی‌سازد. KeePassXC رایگان، متن‌باز است، و همه چیز را در یک فایل رمزنگاری‌شده واحد که خودتان نگه می‌دارید ذخیره می‌کند، هیچ چیز در ابر کسی نیست، هیچ حسابی نیست، چیزی برای احضار قانونی یا نقض امنیت وجود ندارد.
آن را درست راه‌اندازی کنید
رایگاناین کار را زود انجام دهیدkeepassxc.org/download · مستندات · Windows، macOS، Linux
- یک پایگاه داده بسازید (یک فایل
.kdbx) و آن را جایی بگذارید که از آن پشتیبان می‌گیرید. - یک عبارت عبور اصلی انتخاب کنید، نه یک گذرواژه — به بخش زیر مراجعه کنید. این تنها چیزی است که تا ابد به خاطر خواهید سپرد.
- یک فایل کلید به‌عنوان عامل دوم اضافه کنید، که در جایی غیر از پایگاه داده ذخیره شده باشد. سپس برای باز کردن آن به هر دو نیاز است.
- حتی بهتر، YubiKey خود را اضافه کنید. KeePassXC از چالش–پاسخ کلید سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کند، بنابراین پایگاه داده بدون کلید فیزیکی باز نمی‌شود.
- افزونه مرورگر را نصب کنید تا گذرواژه‌ها را برایتان پر کند، که همچنین از فیشینگ جلوگیری می‌کند، زیرا در دامنه اشتباه پر نمی‌کند. KeePassXC-Browser
- از فایل پشتیبان تهیه کنید. اگر آن را با نداشتن هیچ نسخه‌ای گم کنید، همه چیز درونش از بین می‌رود، هیچ لینک بازیابی و هیچ شرکتی برای پرسیدن وجود ندارد.
تولید گذرواژه‌ها، بخشی که بیشتر مردم در آن اشتباه می‌کنند
از تولیدکننده داخلی (آیکون تاس) برای هر سایت استفاده کنید، و هرگز خودتان یکی نسازید. انسان‌ها حتی وقتی تلاش می‌کنند این کار را نکنند، گذرواژه‌های قابل پیش‌بینی تولید می‌کنند.
- برای وب‌سایت‌ها: بیش از 20 کاراکتر، حروف، اعداد و نمادها. هرگز آن را تایپ نخواهید کرد، پس طول برایتان هزینه‌ای ندارد. اگر سایتی آن را رد کرد، به اندازه‌ای که اجازه می‌دهد کوتاه کنید، همچنان تصادفی.
- برای عبارت عبور اصلی خود: تولیدکننده را به حالت passphrase تغییر دهید و شش کلمه یا بیشتر بردارید. چیزی مانند
correct-battery-staple-ocean-tiger-mintهم به خاطر سپردنش آسان است و هم شکستنش به‌مراتب سخت‌تر از یک گذرواژه کوتاه با جایگزینی نمادها است. - هرگز عبارت عبور اصلی را در جای دیگری دوباره استفاده نکنید. این عبارت از همه چیز محافظت می‌کند.
اگر ترجیح می‌دهید عبارت عبور اصلی را با تاس فیزیکی به‌جای اعتماد به هر نرم‌افزاری تولید کنید، EFF فهرست واژگانی دقیقاً برای همین منظور منتشر می‌کند: عبارت‌های عبور تولیدشده با تاس EFF.
چه کارهای دیگری انجام می‌دهد، این دلیل ارزش یادگیری آن است
- کدهای دو مرحله‌ای. می‌تواند اسرار TOTP را ذخیره کند و کدها را تولید کند، جایگزین اپلیکیشن احراز هویت شود. راحت است، اما این معاوضه را درک کنید: رمز عبور و عامل دوم سپس در همان فایل قرار می‌گیرند. برای مهم‌ترین حساب‌های خود، عامل دوم را روی یک دستگاه جداگانه یا یک کلید سخت‌افزاری نگه دارید.
- پیوست‌ها. کدهای بازیابی، فایل‌های کلید پشتیبان و کلیدهای لایسنس را داخل پایگاه داده رمزگذاری‌شده ذخیره کنید، نه به‌صورت پراکنده روی دیسک.
- سلامت رمز عبور. موارد ضعیف، تکراری و منقضی را علامت‌گذاری می‌کند و می‌تواند آن‌ها را با نقض‌های شناخته‌شده بررسی کند.
- تایپ خودکار. اعتبارنامه‌ها را در برنامه‌های دسکتاپ پر می‌کند، نه فقط در مرورگرها.
- فیلدهای سفارشی. سوالات امنیتی، شماره حساب‌ها، هر چیزی که نباید در یک اپلیکیشن یادداشت قرار بگیرد.
همگام‌سازی آن بین دستگاه‌ها، بدون یک شرکت ابری
پایگاه داده یک فایل است، بنابراین هر چیزی که فایل‌ها را جابجا می‌کند می‌تواند آن را همگام‌سازی کند. فایل از قبل رمزگذاری شده است، بنابراین حتی یک ارائه‌دهنده ابری که آن را نگه می‌دارد نمی‌تواند محتویات را بخواند، اما می‌توانید از تحویل دادن آن به کلی اجتناب کنید:
- Syncthing — مستقیماً بین دستگاه‌های خودتان همگام‌سازی می‌کند، بدون هیچ سروری در میان.
- Cryptomator، اگر از یک پوشه ابری استفاده می‌کنید، ابتدا آن را دوباره رمزگذاری کنید.
آن را به دو دستگاه همگام‌سازی نکنید و هر دو را آفلاین ویرایش نکنید، یک کپی متناقض ایجاد می‌کنید و ادغام آن خسته‌کننده است. بگذارید یک دستگاه جایی باشد که ورودی‌ها را اضافه می‌کنید.
اگر همه اینها بیشتر از آنچه می‌خواهید مدیریت کنید به نظر می‌رسد، Bitwarden همگام‌سازی را برای شما انجام می‌دهد و یک انتخاب کاملاً خوب است. یک مدیر که استفاده می‌کنید بهتر از یک مدیر بهتر است که رها می‌کنید.
کارتان را از Google بیرون بیاورید
نه فقط به دلایل حریم خصوصی، بلکه به این دلیل که می‌توانید همه‌چیز را بدون هشدار و بدون راه چاره از دست بدهید. ما می‌دانیم چون برای خودمان اتفاق افتاد.
چه بر سر این آرشیو آمد
ما فیلم‌ها را در Google Drive نگه می‌داشتیم، همان‌طور که تقریباً همه انجام می‌دهند. بیش از نیمی از آن حذف شد، بیش از 50٪ از آنچه در آنجا ذخیره کرده بودیم از بین رفت، و هیچ راه معناداری برای بازگرداندن آن وجود نداشت. نه هشداری پیش از آن، نه توضیحی پس از آن، و فرآیند تجدیدنظری که هر طور آن را بیان کنید با همان پاسخ خودکار جواب می‌دهد.
ما ادعا نمی‌کنیم که کسی در Google دنبال ما بوده است. هیچ راهی برای دانستن اینکه آیا اصلاً انسانی در این میان دخیل بوده نداریم، و قصد نداریم انگیزه‌ای بسازیم که نمی‌توانیم اثباتش کنیم. این نکته نیازی به انگیزه ندارد: مستندسازی جنایات همهٔ فیلترهای خودکاری را که وجود دارد فعال می‌کند، خشونت گرافیکی، سلاح، جراحت، مرگ، و در آن مقیاس سیستم‌ها خودکارند، آستانه‌ها منتشر نمی‌شوند، و هیچ تجدیدنظری به انسانی نمی‌رسد که بفهمد به چه چیزی نگاه می‌کند.
درس ساختاری است، نه سیاسی. شواهدی که روی پلتفرمی نگهداری می‌شود که می‌تواند آن را حذف کند، آرشیو نشده است. امانت است.
مشکل فقط حذف شدن نیست
چرا این مهم استاز دست دادن فایل‌ها شدیدترین شکل آن است، و تنها هزینهٔ نگه داشتن این کار در حساب یک شرکت نیست.
- خصوصی نیست. فایل‌های موجود در Drive رمزنگاری سرتاسری ندارند، ارائه‌دهنده می‌تواند آن‌ها را بخواند، اسکن کند، و در صورت اجبار تحویل دهد. این شایعه نیست، این نحوهٔ کارکرد محصول است.
- یک حساب یعنی یک نقطهٔ شکست. Drive، Gmail، Photos، YouTube، پشتیبان‌گیری گوشی و ورودهای شما همه یک حساب هستند. آن را از دست بدهید و همه را یک‌جا از دست می‌دهید، از جمله مسیر بازیابی برای همه‌چیز دیگر.
- حذف در عمل دائمی است. هیچ بازگردانی، هیچ فرآیند اعتراض، و هیچ الزامی برای هیچ‌کس وجود ندارد که توضیح دهد.
- هر چیزی که فقط در یک مکان وجود دارد، بایگانی نشده است. هر چیزی که پس از این استفاده می‌کنید، این قاعده پابرجاست: دو نسخه در دو مکانی که خودتان کنترل می‌کنید، و یکی از آن‌ها آفلاین.
چرا به‌طور خاص این موضوع
نظارت خودکار نمی‌تواند بین یک جنایت جنگی و جشن گرفتن آن تفاوت قائل شود. فیلمی که بیشترین اهمیت را دارد، یک حمله، یک جسد، یک زخم، یک سلاح — دقیقاً همان فیلمی است که بیشتر احتمال دارد به‌عنوان خشونت گرافیکی طبقه‌بندی و حذف شود.
این موضوع در جای دیگر سنجیده شده است. یک ارزیابی مستقل حقوق بشر که توسط متا سفارش داده و منتشر شد، دریافت که نحوه برخورد خود این شرکت با محتوای فلسطینی تأثیر نامطلوبی بر حقوق کاربران در آزادی بیان داشته است. همین پویایی در مورد پلتفرم‌های ذخیره‌سازی و ویدیو نیز صدق می‌کند؛ فقط در آنجا کمتر قابل مشاهده است، زیرا یک فایل حذف‌شده ترند نمی‌شود.
در عوض کجا آن را قرار دهید
ذخیرهسازیدو مورد که می‌توانیم مستقیماً درباره‌شان صحبت کنیم، و هر کدام در چه چیزی خوب هستند. ویژگی تعیین‌کننده رمزنگاری سرتاسری است: اگر ارائه‌دهنده نتواند فایل را بخواند، فایل قابل طبقه‌بندی نیست، و نمی‌توان آن را به خاطر محتوایش حذف کرد.
- Proton Drive — سوئیسی، با رمزنگاری سرتاسری، و موردی که می‌توانیم از تجربه خودمان تأیید کنیم: هیچ چیزی که در آنجا ذخیره کردیم حذف نشد، از جمله در اوج نسل‌کشی، زمانی که همان مطالب در جای دیگر حذف می‌شد. طرح‌های پولی؛ سطح رایگان کوچک است. proton.me/drive
- MEGA — نیوزیلندی، با رمزنگاری سرتاسری، و سخاوتمند در فضا، که وقتی ویدیو ذخیره می‌کنید اهمیت دارد. مناسب برای حجم بالا. mega.io
- دیسک‌های خودتان — غیرجذاب، و همچنان تنها ذخیره‌سازی‌ای که هیچ‌کس نمی‌تواند لغو کند. دو درایو خارجی، یکی در جای دیگری نگهداری شود.
- یک تورنت، برای هر چیز عمومی، زمانی که مطالب توسط افراد دیگر سید شود، هیچ‌کس نمی‌تواند آن را پس بگیرد، از جمله ما. به همین دلیل این بایگانی یکی را منتشر می‌کند.
آنچه رمزنگاری اینجا می‌خرد و نمی‌خرد
ذخیره‌سازی رمزنگاری‌شده سرتاسری یعنی ارائه‌دهنده بایت‌هایی را نگه می‌دارد که نمی‌تواند بخواند. نمی‌تواند آن‌ها را اسکن کند، پس نمی‌تواند علامت‌گذاری‌شان کند، پس مشکل حذف بالا تا حد زیادی از بین می‌رود. این تمام دلیل جابه‌جایی است.
این شما را نه فراتر از فرایند قانونی قرار می‌دهد. Proton یک شرکت سوئیسی است و به دادگاه‌های سوئیس پاسخگو است: در سال 2021، در یک پرونده فرانسوی، با دستوری برای ثبت آدرس IP یک کاربر موافقت کرد. نمی‌توانست محتوای پیام را تحویل دهد، چون آن‌ها را ندارد، اما این تمایز مهم است و باید آن را بدانید نه اینکه بعداً بفهمید.
و اگر رمز عبور یک حساب رمزنگاری‌شده سرتاسری را فراموش کنید، داده‌ها از بین می‌روند. هیچ‌کس نمی‌تواند آن را برای شما بازنشانی کند. آن را در مدیر رمز عبور خود بگذارید.
بقیه حساب
اینها را به مرور زمان عوض کنیدذخیرهسازی مورد فوری است. بقیه می‌توانند تدریجاً انجام شوند، و هدف انجام این کار اصلاً این است که یک شرکت تنها چیزی نباشد که اگر از دست برود، همه‌چیز را با خود می‌برد.
- ایمیل → Proton Mail یا Tuta. رمزنگاری‌شده، و نه همان حساب ذخیره‌سازی و تلفن شما. proton.me/mail · tuta.com
- مرورگر → Mullvad Browser یا Firefox. Mullvad Browser کار ضد-انگشت‌نگاری Tor Browser بدون شبکه Tor است — دو بخش پایین‌تر به‌درستی پوشش داده شده. mullvad.net/browser
- جستجو → Yandex یا DuckDuckGo. تغییری با یک کلیک و بدون هیچ هزینه‌ای برای شما. yandex.com · duckduckgo.com
- نقشه → Organic Maps یا OsmAnd، هر دو بر پایه OpenStreetMap ساخته شده‌اند و هر دو می‌توانند آفلاین کار کنند، که در جایی با شبکه‌های ضعیف ارزشش بیش از حریم خصوصی است. organicmaps.app
- تلفن → GrapheneOS، که بزرگ‌ترین گام واحد است و بخش خودش را در بالا دارد.
- VPN → Mullvad، اگر یکی می‌خواهید، بدون حساب، بدون ایمیل، یک شماره تصادفی. محدودیت‌های آن بعداً در همین صفحه پوشش داده شده است. mullvad.net
این کار را به این ترتیب انجام دهید
1. ابتدا مواد غیرقابل‌جایگزین را بیرون بیاورید. فیلم‌ها، اسناد، هر چیزی که قابل بازسازی نیست. روی حافظه رمزنگاری‌شده و روی دیسکی که مالک آن هستید، پیش از آنکه هر چیز دیگری تغییر کند.
2. سپس ایمیل خود را منتقل کنید، چون مسیر بازیابی برای هر حساب دیگری است و چیزی است که کمترین تمایل را به از دست دادن دسترسی به آن دارید.
3. سپس چیزهای کوچک — جستجو، مرورگر، نقشه‌ها، که هیچ هزینه‌ای ندارند و هر زمان می‌توانند انجام شوند.
4. حساب Google را حذف نکنید. آن را خالی بگذارید، به‌عنوان یک نشانی بازفرست و یک گزینه بازیابی. حذف یک‌بارهٔ آن همان چیزی است که باعث می‌شود افراد حسابی را از دست بدهند که سرویس‌های دیگر هنوز به آن اشاره می‌کنند.
باز کردن فایل‌ها بدون به خطر انداختن رایانه‌تان
یک سند، PDF یا تصویر می‌تواند حامل یک حمله باشد، و یک پیوست قانع‌کننده نیمه دیگر یک تلاش فیشینگ است. هر چیزی را که انتظارش را نداشتید، جایی یکبارمصرف باز کنید.
Dangerzone، پاسخ آسان برای اسناد
رایگاناز اینجا شروع کنیدیک PDF یا فایل Office مشکوک را رها کنید و یک PDF پاک دریافت کنید. بخش خطرناک را داخل یک محفظه بسته انجام می‌دهد و فایل را از تصاویر بازسازی می‌کند، بنابراین هر چیزی که در داخل پنهان شده باشد دور ریخته می‌شود نه اینکه اجرا شود. ساخته شده توسط Freedom of the Press Foundation.
یک ماشین مجازی یکبارمصرف
رایگانمقداری راهاندازیبرای هر چیزی فراتر از یک سند، یک برنامه ناشناس، یک سایت پرخطر، یک فایلی که واقعاً باید با آن کار کنید — آن را در یک VM اجرا کنید. اگر مشخص شد مخرب است، VM را حذف کنید؛ سیستم واقعی شما هرگز لمس نشده است.
VirtualBox — رایگان، همه پلتفرم‌ها، پیش‌فرض امن · VMware Workstation / Fusion — سریع‌تر و روان‌تر، و برای استفاده شخصی رایگان از زمانی که Broadcom هزینه را حذف کرد · GNOME Boxes، روی Linux، ساده‌ترین رابط برای مجازی‌سازی KVM هسته؛ جداسازی همچنان به تنظیمات مهمان و به‌روز نگه داشتن میزبان بستگی دارد · UTM — macOS، شامل Apple Silicon · Windows Sandbox — تعبیه‌شده در Windows Pro، هر بار بازنشانی می‌شود
دو تنظیم که اهمیت دارند
بدون پوشه‌های اشتراکی. ویژگی راحتی که به VM اجازه می‌دهد اسناد واقعی شما را ببیند، دقیقاً همان پلی است که بدافزار استفاده می‌کند. فایل‌ها را عمداً و یکی‌یکی منتقل کنید.
شبکه به‌طور پیش‌فرض خاموش. بیشتر چیزی که در برابر آن محافظت می‌کنید می‌خواهد به خانه زنگ بزند یا مرحله دوم را دریافت کند.
از VM تمیز پس از راه‌اندازی یک snapshot بگیرید، و به جای اعتماد به اینکه آن را پاک کرده‌اید، به آن بازگردید. VM یک مرز قوی است، نه کامل — فرارها وجود دارند، و نادر و پرهزینه هستند. برای خطرات معمولی بیش از حد کافی است.
مرورگر، انگشت‌نگاری و VPN
پاک کردن کوکی‌ها دیگر چندان کمکی نمی‌کند. سایت‌ها شما را از روی ویژگی‌های خود مرورگرتان شناسایی می‌کنند، ترکیبی که معمولاً بی‌همتاست و از حالت خصوصی، آدرس IP جدید و VPN جان سالم به در می‌برد.
اثر انگشت مرورگر، و چرا هم‌رنگ شدن با جمع بهتر از پنهان شدن است
رایگاناین یکی را بخوانیدپاک کردن کوکی‌ها دیگر چندان کمکی نمی‌کند. سایت‌ها شما را از روی ویژگی‌های خود مرورگرتان شناسایی می‌کنند، ترکیبی که معمولاً بی‌همتاست و از حالت خصوصی، آدرس IP جدید و VPN جان سالم به در می‌برد.
خودتان امتحان کنید: coveryourtracks.eff.org · amiunique.org
چگونه کار می‌کند
وقتی صفحه‌ای را بارگذاری می‌کنید، مرورگرتان بدون اینکه از او بپرسند به بسیاری از پرسش‌های کوچک پاسخ می‌دهد: اندازه و عمق رنگ صفحه‌نمایش، منطقه زمانی، زبان، سیستم‌عامل، تعداد هسته‌های CPU، فونت‌های نصب‌شده، کارت گرافیک.
دو تکنیک فراتر می‌روند. اثر انگشت بوم (Canvas) از مرورگرتان می‌خواهد تصویری نامرئی بکشد؛ تفاوت‌های ریز در سخت‌افزار گرافیکی و درایورهایتان نتیجه را به‌طور قابل‌اندازه‌گیری مخصوص شما می‌کند. اثر انگشت صوتی همین کار را با صدایی که هرگز پخش نمی‌شود انجام می‌دهد.
هیچ‌کدام به‌تنهایی هویت را مشخص نمی‌کند. اما با هم: «Firefox 141 روی Linux، 2560×1440، Europe/Athens، این 94 فونت، این GPU» ممکن است تنها یک نفر را در چند میلیون توصیف کند. هیچ کوکی‌ای لازم نیست، پس پاک کردن آن‌ها چیزی را تغییر نمی‌دهد.
بخش غیرشهودی ماجرا: عجیب و غریب کردن مرورگرتان این را بدتر می‌کند. یک افزونه کمیاب، یک فونت سفارشی، یک پنجره با اندازه تغییر یافته، همه شما را بیشتر قابل تشخیص می‌کنند. دفاع، پنهان شدن نیست، شبیه شدن به یک جمعیت بزرگ است.
از کدام مرورگر استفاده کنیم
Mullvad Browser، بهترین گزینه پیش‌فرض برای بیشتر مردم. ساخته‌شده توسط پروژه Tor با Mullvad: همان Tor Browser بدون شبکه Tor، بنابراین هر کاربر اثر انگشت یکسانی ارائه می‌دهد. رایگان، و نیازی به اشتراک Mullvad نیست.
Tor Browser، وقتی به ناشناسی نیاز دارید، نه فقط حریم خصوصی. کندتر است؛ برخی سایت‌ها آن را مسدود می‌کنند.
Firefox همراه با arkenfox، یک مرورگر روزمرهٔ خوب، سخت‌شده. کار بیشتر.
Brave — سیگنال‌ها را به‌جای استانداردسازی، تصادفی می‌کند. یک شرط‌بندی متفاوت و معقول.
uBlock Origin را به Firefox یا Brave اضافه کنید. به Mullvad یا Tor Browser افزونه اضافه نکنید — با این کار از جمعیتی که از شما محافظت می‌کند خارج می‌شوید.
Chrome چیزی است که باید از آن فاصله بگیرید: ساختهٔ بزرگ‌ترین شرکت تبلیغاتی جهان، و مرورگری که این تکنیک‌ها بیشترین سازگاری را با آن دارند.
Mullvad VPN — ترافیک خود را از ارائه‌دهندهٔ اینترنت پنهان کنید
€5/ماهبدون VPN، هر کسی که اینترنت شما را فراهم می‌کند هر سایتی که بازدید می‌کنید را می‌بیند و می‌تواند آن را ثبت کند، بفروشد، یا تحویل دهد. VPN این دید را به شرکت VPN منتقل می‌کند، پس تنها پرسش مهم این است که آیا شما بیشتر به آن‌ها اعتماد دارید، و آیا چیزی برای تحویل دادن نگه می‌دارند.
mullvad.net · ثابت €5/ماه · بدون نیاز به ایمیل · پذیرش پول نقد در پاکت
چرا این یکی، و VPN چه کاری انجام نمی‌دهد
چرا Mullvad: حساب شما یک عدد تصادفی 16 رقمی است. بدون ایمیل، بدون نام، بدون رمز عبور. می‌توانید نقدی پرداخت کنید. هیچ چیزی در سوابق آن‌ها وجود ندارد که یک حساب را به یک شخص مرتبط کند، تضمینی قوی‌تر از قولِ نگه‌نداشتن گزارش‌ها.
چه کاری انجام نمی‌دهد: VPN ناشناسی نیست. جلوی اثرانگشت‌گیری مرورگر شما توسط یک سایت را نمی‌گیرد، جلوی ردیابی هنگام ورود به حساب‌های خودتان را نمی‌گیرد، و شما را از سرویسی که در آن وارد می‌شوید پنهان نمی‌کند. تقریباً هر VPN که آنلاین تبلیغ می‌شود دقیقاً همین تصور نادرست را می‌فروشد.
اگر به ناشناسی نیاز دارید نه حریم خصوصی از ISP خود، Tor می‌خواهید، نه VPN.
رایانه شما، و چرا Linux را پیشنهاد می‌کنیم
ما Linux را روی هر چیزی که اهمیت دارد اجرا می‌کنیم، و فکر می‌کنیم ارزش دارد برای کارهای حساس در نظر گرفته شود. این تصمیم خود ماست، نه واقعیتی مسلم، پس اینجا می‌گوییم بر چه چیزی استوار است و شواهد کجا متوقف می‌شوند.
چرا سیستمی را ترجیح می‌دهیم که قابل بازرسی باشد
موضع ماما شاهدی بر وجود درِ پشتی عمدی در سیستم‌عامل Windows یا macOS نداریم، و نباید سوءظن را به‌عنوان واقعیت ارائه کنیم. نکته محدودتر و قابل دفاع این است که بیشتر کد آن‌ها را نمی‌توان به‌طور مستقل بازرسی کرد. Linux را می‌توان توسط افرادی خارج از شرکت سازنده ممیزی، تغییر و ساخت، که وقتی کار فعالانه هدف قرار می‌گیرد اهمیت بیشتری دارد.
برای بیشتر مردم این معامله منطقی است. برای کاری که فعالانه هدف قرار می‌گیرد، فکر می‌کنیم منطقی نیست. اینجا می‌گوییم این قضاوت بر چه چیزی استوار است.
آنچه مستند است
- هر دو شرکت در اسناد Snowden در سال 2013 به‌عنوان مشارکت‌کنندگان PRISM نام برده شدند — Microsoft ابتدا، در 2007؛ Apple در 2012. گاردین، ژوئن 2013
- Microsoft با NSA بر روی دسترسی به سرویس‌هایش همکاری کرد، از جمله کمک به دور زدن رمزنگاری خودش در Outlook.com. گاردین، ژوئیه 2013
- ترتیبات دسترسی مخفی در جاهای دیگر صنعت امنیت هم وجود داشته است. CIA و BND آلمان به‌طور مخفی مالک Crypto AG بودند، که ماشین‌های رمزنگاری‌اش به دولت‌ها فروخته می‌شد در حالی که مالکان می‌توانستند ترافیک را بخوانند. آن تاریخچه احتیاط را توضیح می‌دهد؛ چیزی را درباره یک سیستم‌عامل رومیزی مدرن اثبات نمی‌کند. آرشیو امنیت ملی
آنچه از این شواهد نتیجه می‌شود
اسناد اسنودن دسترسی دولت به خدمات و داده‌های شرکت‌ها را اثبات می‌کنند. آن‌ها وجود یک مکانیزم دسترسی پنهان در Windows یا macOS را اثبات نمی‌کنند. متن‌بسته بودن نیز اثبات نمی‌کند که چنین چیزی وجود دارد؛ بلکه به این معناست که افراد بیرونی راه‌های کمتری برای بررسی این ادعا در هر دو جهت دارند.
این عدم قطعیت یکی از دلایلی است که ما نرم‌افزاری را ترجیح می‌دهیم که منبعش قابل بررسی باشد. این یک انتخاب مدیریت ریسک است، نه یافته‌ای که هر خواننده‌ای باید به آن برسد.
متن‌باز بودن به‌طور خودکار امن نیست؛ بخش زیادی از آن بدون ممیزی است و نقص‌های جدی سال‌ها نادیده مانده‌اند. اما می‌تواند بررسی شود، توسط شما یا هر کسی، و ساخت‌های بازتولیدپذیر به شما اجازه می‌دهند تأیید کنید که برنامه‌ای که دریافت کرده‌اید از منبعی که خوانده‌اید ساخته شده است. این امکان برای Windows یا macOS اصلاً وجود ندارد، و همین، بیش از هر افشای دیگری، دلیل مهاجرت ما بود.
کدام Linux، اگر هرگز از آن استفاده نکرده‌اید
رایگانلازم نیست فنی باشید. یک Linux رومیزی مدرن در بیست دقیقه نصب می‌شود، خودش را به‌روزرسانی می‌کند و مانند هر چیز دیگری مرورگر، مجموعه اداری و تماس‌های ویدیویی را اجرا می‌کند. ابتدا آن را از یک فلش USB امتحان کنید، بدون دست زدن به سیستم موجودتان اجرا می‌شود.
با Ubuntu شروع کنید. نه به این دلیل که خصوصی‌ترین یا شیک‌ترین است، بلکه به این دلیل که با فاصله زیاد بزرگ‌ترین جامعه و بیشترین مستندات را دارد، و همین تعیین می‌کند که آیا کسی که تغییر می‌دهد تغییرکرده باقی می‌ماند یا نه. یک پیام خطا را جستجو کنید و پاسخی که برمی‌گردد برای Ubuntu نوشته شده است.
اگر دلیلی برای نگاه فراتر دارید: Linux Mint — در زیر Ubuntu، بدون افزوده‌های Canonical، و چیدمانی نزدیک‌تر به Windows. · Fedora — ویژگی‌های امنیتی جدیدتر، زودتر. · Debian — محافظه‌کار، مستقل و بسیار پایدار.
درباره این تغییر واقع‌بین باشید
برخی چیزها واقعاً کار نمی‌کنند: مجموعه Adobe، برخی بازی‌ها، برخی ابزارهای کنفرانس شرکتی، و سخت‌افزاری با درایورهای مخصوص Windows. قبل از متعهد شدن بررسی کنید که واقعاً به چه چیزی وابسته هستید.
Linux به‌طور خودکار امن‌تر نیست. یک دستگاه Linux بد پیکربندی‌شده بدتر از یک Windows خوب پیکربندی‌شده است. آنچه به شما می‌دهد توانایی تأیید و کنترل است، که بخش بعدی درباره استفاده از آن است.
یک مسیر میانه معقول: دستگاه موجودتان را نگه دارید، Linux را روی یک لپ‌تاپ یدکی نصب کنید، و ابتدا کارهای حساس را به آن منتقل کنید.
پیش‌فرض‌های رایانه شما
رایگان30 دقیقههر سیستم رومیزی برای راحتی و تله‌متری پیکربندی شده است، نه برای شما. چند تغییر تنظیمات این وضعیت را عوض می‌کند و هیچ‌کدام استفاده عادی را مختل نمی‌کنند.
ویندوز
- BitLocker را روشن کنید؛ کلید بازیابی را به‌صورت آفلاین ذخیره کنید
- از یک حساب محلی استفاده کنید، نه حساب مایکروسافت
- تنظیمات حریم خصوصی: خاموش — عیب‌یابی، شناسه تبلیغاتی، تاریخچه فعالیت
- در صورت ارائه، Recall را خاموش کنید
- Defender خوب است — آن را روشن بگذارید؛ آنتی‌ویروس پولی را نادیده بگیرید
macOS
- FileVault را روشن کنید
- فایروال را روشن کنید (به‌صورت پیش‌فرض خاموش است)
- حریم خصوصی و امنیت → خاموش: تحلیل‌ها، تبلیغات شخصی‌سازی‌شده
- بررسی مجوزهای مکان، میکروفون و دوربین
- حالت قفل‌شدن وجود دارد اگر به آن نیاز دارید، اما عمداً چیزها را خراب می‌کند
لینوکس
- رمزگذاری کامل دیسک هنگام نصب — افزودن آن بعداً دردناک است
- فایروال:
ufwیاfirewalld، رد پیش‌فرض ورودی - به‌روزرسانی‌های امنیتی خودکار را روشن کنید
- AppArmor/SELinux را روشن نگه دارید، نه اینکه برای رفع مشکلی خاموشش کنید
- با root مرور نکنید؛ curl را از سایت‌هایی که به آن‌ها اعتماد ندارید به bash منتقل نکنید
قبلاً سخت بود. این همان بخشی است که تغییر کرده.
دلیل واقعی برای تغییر همین حالامخالفت با لینوکس هرگز ایدئولوژیک نبود. یک چیزی ساعت یازده شب خراب می‌شود، خطا برایتان هیچ معنایی ندارد، و بهترین پاسخ آنلاین یک پست انجمن از سال 2014 درباره نسخه‌ای دیگر است. مردم از لینوکس دوری می‌کردند چون در آن تنها بودند.
گرفتن کمک حالا آسان‌تر است. یک دستیار می‌تواند یک خطا را ترجمه کند، نام ابزاری را که نیاز دارید بگوید و یک فرمان پیشنهادی را در بافت نسخه شما توضیح دهد. این شکاف دانش را کوتاه می‌کند؛ اما فرمان‌های تولیدشده را ایمن نمی‌کند و دستیار را مدیر سیستم نمی‌سازد.
- چیزی نصب نمی‌شود، یا بعد از یک به‌روزرسانی خراب شده است. دقیقاً همان خطا را بدهید و بخواهید هر بار فقط یک مرحله تشخیصی انجام دهد.
- نمی‌دانید آن ابزار چه نام دارد. توضیح دهید چه کاری می‌خواهید انجام دهید. نیمی از یادگیری لینوکس واژگان بود.
- کسی یک دستور به شما داد. قبل از اجرای آن بپرسید چه کاری انجام می‌دهد. هر بار — یادداشت مقابل را ببینید.
قاعده‌ای که همراه آن می‌آید
هرگز دستوری را که نمی‌توانید با کلمات خودتان توضیح دهید جای‌گذاری نکنید، و هرگز اسکریپتی را که بیست کار را همزمان انجام می‌دهد اجرا نکنید. یک دستیار با اطمینان چیزی تولید می‌کند که آنچه را می‌خواستید جابه‌جا کنید حذف می‌کند، و sudo همه‌چیز را از دست می‌دهد.
اول بپرسید دستور چه کاری انجام می‌دهد. با خوشحالی به شما می‌گوید، و آن عادت از هر اصلاح واحدی که به شما می‌دهد ارزشمندتر است.
گیمرها: مجبور نیستید انتخاب کنید
Steam بخش بزرگی از فهرست Windows را روی Linux از طریق لایه سازگاری‌اش اجرا می‌کند، و بیشتر بازی‌های تک‌نفره به‌سادگی نصب و بازی می‌شوند. استثنای واقعی، چندنفره رقابتی با ضدتقلب سطح هسته است، که عمدتاً از اجرا امتناع می‌کند و بعید است تغییر کند.
پس دوال بوت کنید. Windows را روی دستگاه صرفاً برای آن بازی‌ها نگه دارید، و همه کارهای دیگر، حساب‌هایتان، ایمیل‌تان، فایل‌هایتان، کارتان، را در سمت Linux انجام دهید. نصب‌کننده این را در حین راه‌اندازی ارائه می‌دهد و هیچ تلاش اضافه‌ای نمی‌خواهد.
این پاسخ خالصانه نیست، چون Windows هنوز روی دیسک است. این همان پاسخی است که باعث می‌شود مردم واقعاً سوئیچ کنند، و کسی که کار واقعی‌اش را روی Linux انجام می‌دهد بسیار ارزشمندتر از کسی است که این را خواند و هیچ چیزی را تغییر نداد.
دیسک را رمزنگاری کنید، و بوت را قفل کنید
رمز عبور ورود شما از هیچ چیز محافظت نمی‌کند. هر کسی که دستگاه را در دست داشته باشد می‌تواند آن را از فلش USB خودش بوت کند، یا درایو را بیرون بکشد، و هر فایلی روی آن را بخواند بدون اینکه هرگز صفحه ورود شما را ببیند. رمزنگاری کامل دیسک تنها اقدامی است که پس از خارج شدن کامپیوتر از دستان شما هنوز کار می‌کند، و در بیشتر سیستم‌ها یک تیک است که نزده‌اید.
تنها چیزی که باید پیش از شروع بدانید
رمزنگاری دیسک از دستگاهی که خاموش است محافظت می‌کند. وقتی بوت شد و عبارت عبور را وارد کردید، دیسک باز می‌شود و باز می‌ماند — رمزنگاری تا خاموش شدن بعدی هیچ کاری برای شما نمی‌کند.
پس این عادت به اندازه خود تنظیم مهم است: خاموش کنید، نه خواب، هر زمان که دستگاه به جایی می‌رود که ممکن است از شما گرفته شود، یک مرز، یک ایست بازرسی، یک بازرسی، کیفی که در ماشین جا مانده. لپ‌تاپ در حالت خواب، لپ‌تاپی باز است با درب بسته.
Windows — BitLocker
امروز این را بررسی کنید20 دقیقهبسیاری از دستگاه‌های Windows از قبل رمزنگاری شده‌اند و صاحبانشان نمی‌دانند، و در آن دستگاه‌ها Windows بی‌سروصدا کلید بازیابی را به یک حساب Microsoft آپلود کرده است. این راحت است، و یعنی کلید روی سرور شخص دیگری وجود دارد، جایی که می‌تواند تحویل داده شود. پیش از تغییر هر چیزی، وضعیت خود را بررسی کنید.
- ببینید کجا ایستاده‌اید. یک Command Prompt را به عنوان administrator باز کنید و
manage-bde -statusرا اجرا کنید. به شما می‌گوید کدام درایوها محافظت شده‌اند و چگونه. - آن را روشن کنید از Settings → Privacy & security → Device encryption، یا پنل کنترل BitLocker در نسخه‌های Pro.
- کلید بازیابی را خودتان، جایی که تحت کنترل خودتان است، ذخیره کنید. آن را چاپ کنید، یا در مدیر رمز عبور خود بگذارید. فقط گزینه حساب مایکروسافت را نپذیرید.
- یک پین راه‌اندازی اضافه کنید. به‌طور پیش‌فرض BitLocker بی‌صدا از TPM باز می‌شود، بنابراین دستگاه مستقیماً به صفحه ورود بوت می‌شود و رمزنگاری بسیار کمتر از آنچه فکر می‌کنید محافظت اضافه می‌کند. پین چیزی است که آن را به محافظت واقعی تبدیل می‌کند.
- سپس نسخه ابری کلید بازیابی را از حساب مایکروسافت خود حذف کنید، زمانی که مطمئن شدید نسخه خودتان را دارید.
چرا تنظیم فقط با TPM ضعیف‌تر از آنچه به نظر می‌رسد است
با پیکربندی پیش‌فرض، TPM کلید را تنها زمانی آزاد می‌کند که وضعیت بوت اندازه‌گیری‌شده با آنچه BitLocker انتظار دارد مطابقت داشته باشد. این کار خواندن دیسک در دستگاه دیگر را مسدود می‌کند و معمولاً زنجیره بوت تغییر‌یافته را مسدود می‌کند. اما کلید را پیش از ورود به Windows بارگذاری می‌کند، که به مهاجم مجهز با دسترسی فیزیکی طولانی‌مدت راه‌های بیشتری نسبت به پیکربندی‌ای که پین هم لازم دارد می‌دهد.
افزودن پین پیش از بوت این شکاف را می‌بندد. در نسخه‌های Pro این یک تنظیم Group Policy است — Require additional authentication at startup، که پس از آن manage-bde می‌تواند پین را به درایو اضافه کند. این ارزشمندترین تغییر واحد در این بخش برای یک کاربر Windows است.
نسخه‌های Home
BitLocker کامل یک ویژگی Pro و Enterprise است. Windows Home در عوض Device Encryption را روی سخت‌افزاری که از آن پشتیبانی می‌کند ارائه می‌دهد، که همان فناوری زیربنایی با کنترل‌های کمتر است، و کلید بازیابی را به‌طور خودکار در حساب مایکروسافت شما امانت می‌گذارد، بدون هیچ گزینه فقط-محلی.
اگر این برای کاری که انجام می‌دهید قابل قبول نیست، پاسخ‌های صادقانه ارتقای نسخه است، یا انتقال کار به Linux، جایی که کلید فقط متعلق به شماست.
Linux — LUKS
رایگاندر زمان نصبقویترین و ساده‌ترین از این سه، با یک نکته: راه‌اندازی آن به‌مراتب آسان‌تر است در حین نصب. هر نصب‌کننده اصلی "Encrypt the new installation" را به‌عنوان یک چک‌باکس در مرحله دیسک ارائه می‌دهد. آن را تیک بزنید. افزودن رمزنگاری به یک سیستم در حال اجرا ممکن است و واقعاً ناخوشایند.
- در نصب‌کننده کادر رمزنگاری را تیک بزنید، و به‌جای گذرواژه از یک عبارت عبور شامل چهار واژه تصادفی یا بیشتر استفاده کنید.
- عبارت عبور را تا زمانی که آن را حفظ کنید، جایی بنویسید. هیچ بازیابی، هیچ بازنشانی و هیچ شرکتی برای پرسیدن وجود ندارد. طراحی همین است.
- پس از آن بررسی کنید با
lsblk -f، پارتیشن اصلی شما باید به‌صورتcrypto_LUKSنمایش داده شود. - یک عبارت عبور دوم اضافه کنید به‌عنوان یک جایگاه کلید پشتیبان اگر می‌خواهید:
sudo cryptsetup luksAddKey /dev/sdaX. - از هدر LUKS نسخه پشتیبان بگیرید. کوچک است، جایگاه‌های کلید را در خود دارد، و هدر خراب یعنی داده‌ها از دست رفته‌اند حتی با عبارت عبور درست.
چه چیزی رمزنگاری‌نشده باقی می‌ماند، و آیا مهم است
یک نصب استاندارد همه‌چیز را رمزنگاری می‌کند به‌جز یک پارتیشن کوچک بوت و پارتیشن EFI، که باید قابل خواندن بمانند تا دستگاه بتواند راه‌اندازی شود. هیچ سندی آنجا قرار ندارد، اما هسته و فایل‌های راه‌اندازی اولیه آنجا هستند، و همین حمله دستکاری زیر را ممکن می‌کند.
برای بیشتر مردم این معامله خوبی است. اگر نیست، برخی توزیع‌ها می‌توانند /boot را نیز رمزنگاری کنند، و Secure Boot به‌همراه یک گذرواژه فریم‌ور بدون آن پیچیدگی، سطح امنیت را به‌طور قابل‌توجهی بالا می‌برد.
باز کردن قفل با YubiKey
LUKS را می‌توان طوری پیکربندی کرد که به‌جای عبارت عبور تایپی، یا علاوه بر آن، با یک کلید سخت‌افزاری باز شود، همان دستگاهی از سطح 1.
هنگام انجام این کار همیشه یک عبارت عبور در جایگاه کلید دوم نگه دارید. کلید گم‌شده یا از کار افتاده بدون جایگزین یعنی دیسک غیرقابل بازیابی است، و آن شکست دائمی است.
macOS — FileVault
10 دقیقهروی یک مک مدرن، درایو همیشه توسط سخت‌افزار رمزنگاری می‌شود، اما بدون فعال بودن FileVault، کلید در دسترس خود دستگاه است، بنابراین آن رمزنگاری تقریباً هیچ محافظتی از شما نمی‌کند. FileVault همان چیزی است که کلید را به گذرواژه شما گره می‌زند و مک خاموش را واقعاً بسته و ایمن می‌کند.
- آن را فعال کنید در System Settings → Privacy & Security → FileVault.
- کلید بازیابی محلی را انتخاب کنید، نه iCloud را. macOS پیشنهاد می‌کند که اجازه دهید Apple کلید بازیابی شما را نگه دارد. این همان مشکل امانت‌سپاری BitLocker است: راحت، و نسخه‌ای را جایی قرار می‌دهد که می‌توان آن را مجبور به افشا کرد.
- آن کلید را در مدیر گذرواژه خود ذخیره کنید یا روی کاغذ در جایی امن نگه دارید.
- ورود خودکار را خاموش کنید، و مک را طوری تنظیم کنید که بلافاصله پس از خواب یا محافظ صفحه، گذرواژه بخواهد.
- به‌جای بستن درپوش، دستگاه را خاموش کنید وقتی که اهمیت دارد، به دلیلی که در هشدار بالا آمد.
Apple Silicon و Intel در این زمینه تفاوت دارند
روی Apple Silicon امنیت درون تراشه ساخته شده و گذرواژه جداگانه‌ای برای firmware وجود ندارد که تنظیم شود، فرآیند بوت به‌صورت طراحی‌شده قفل است، و امنیت راه‌اندازی از طریق Recovery مدیریت می‌شود.
روی مک‌های قدیمی‌تر Intel، یک گذرواژه firmware مرحله‌ای جداگانه و ارزشمند است: مانع بوت از رسانه خارجی می‌شود و جلوی شروع Recovery توسط مهاجم برای دور زدن شما را می‌گیرد.
گذرواژه بوت، مرحله‌ای که تقریباً هیچ‌کس انجام نمی‌دهد
15 دقیقهرمزنگاری جلوی خواندن دیسک شما را توسط دیگران می‌گیرد. رمز فریم‌ور جلوی تغییر نحوهٔ راه‌اندازی دستگاه را می‌گیرد — بوت از روی فلش USB، تغییر ترتیب بوت، یا جایگزینی بی‌سروصدای نرم‌افزاری که از شما عبارت عبور می‌پرسد. این دو از چیزهای متفاوتی محافظت می‌کنند و شما به هر دو نیاز دارید.
- وارد تنظیمات فریم‌ور شوید هنگام روشن شدن دستگاه، معمولاً F2، F10، Del یا Esc، بسته به سازنده.
- رمز مدیر یا سرپرست را تنظیم کنید، نه فقط رمز کاربر. رمز کاربر فقط جلوی بوت شدن دستگاه را می‌گیرد؛ رمز مدیر جلوی تغییر تنظیمات را می‌گیرد.
- بوت از USB و شبکه را غیرفعال کنید وقتی آنجا هستید، یا آن‌ها را در ترتیب بوت به زیر درایو داخلی منتقل کنید.
- Secure Boot را فعال بگذارید. یعنی کد امضاشده نمی‌تواند در هنگام راه‌اندازی بارگذاری شود، که دقیقاً همان حمله‌ای است که این موضوع دربارهٔ آن است.
- رمز را در مدیر رمز خود ثبت کنید. فراموش کردن رمز فریم‌ور از مراجعه به مرکز خدمات تا تعویض مادربرد متغیر است.
«خدمتکار خبیث»، و اینکه رمز بوت واقعاً چه چیزی به دست می‌آورد
حمله‌ای که این از آن دفاع می‌کند ساده است: کسی با دسترسی فیزیکی کوتاه — یک اتاق هتل، یک دفتر در طول شب، کیفی خارج از دید در مرز — دستگاه شما را از رسانهٔ خودش بوت می‌کند و فایل‌های بوت رمزنگاری‌نشده را تغییر می‌دهد تا دفعهٔ بعد که عبارت عبور خود را وارد می‌کنید، ضبط شود.
دیسک شما در تمام مدت رمزنگاری‌شده بود. کمکی نکرد، چون خودتان بعداً آن را باز کردید.
اما دربارهٔ محدودیت‌ها شفاف باشید: رمز فریم‌ور یک مانع کندکننده است، نه یک قفل. در بسیاری از دستگاه‌ها می‌توان آن را با باز کردن قاب پاک کرد، و برخی فروشندگان رمزهای اصلی دارند. این کار جلوی دستکاری فرصت‌طلبانه را می‌گیرد و زمان می‌خرد؛ اما جلوی حریف مصمم و مجهزی که لپ‌تاپ شما را در اتاق پشتی دارد را نمی‌گیرد.
این از چه چیزی محافظت نمی‌کند
این یکی را بخوانید- دستگاهی در حال اجرا. وقتی بوت و باز شد، همه‌چیز قابل خواندن است. این رایج‌ترین راهی است که مشخص می‌شود رمزنگاری دیسک بی‌فایده بوده است.
- خواب. در بیشتر سیستم‌ها، هنگام حالت تعلیق، کلید در حافظه باقی می‌ماند. به‌جای آن، هایبرنیت کنید یا سیستم را خاموش کنید.
- هر چیزی که با فضای ابری همگام‌سازی شده است. نسخه‌های موجود در درایو ابری، ایمیل و پشتیبان‌های شما به هیچ وجه تحت پوشش این نیستند.
- بدافزاری که همین حالا در حال اجراست، که با دسترسی شما و روی دیسکی باز و رمزگشایی‌شده فعالیت می‌کند.
- اجبار به باز کردن قفل آن. در چندین حوزه قضایی، امتناع از تحویل عبارت عبور خود جرم محسوب می‌شود و در بسیاری دیگر فشار عملی قابل‌توجهی وجود دارد. رمزنگاری یک کنترل فنی است، نه یک سپر قانونی — پیش از تکیه بر آن، قانون محل خود را بدانید.
روتر وای‌فای شما
همه‌چیز در خانه شما از آن عبور می‌کند و تقریباً هیچ‌کس هرگز تنظیمات آن را باز نمی‌کند. معمولاً قدیمی‌ترین و کم‌به‌روزترین رایانه‌ای است که دارید و همان است که رو به خیابان قرار دارد.
از WPA2 به WPA3 مهاجرت کنید
رایگان10 دقیقهبا WPA2-Personal، فردی در محدوده می‌تواند یک دست‌دادن اتصال را ضبط کند و حدس‌های رمز عبور را به‌صورت آفلاین آزمایش کند. یک عبارت عبور طولانی و تصادفی هنوز در برابر این حمله مقاومت می‌کند؛ خطر، رمز عبور وای‌فای کوتاه یا تکراری است که می‌توان آن را ارزان حدس زد.
WPA3-Personal آن تبادل را با SAE جایگزین می‌کند، که در برابر حدس زدن غیرفعال رمز عبور به‌صورت آفلاین مقاومت می‌کند و محرمانگی رو به جلو را اضافه می‌کند. این یک ارتقای معنادار است. اما رمز عبور ضعیف را نجات نمی‌دهد و حالت انتقالی WPA2/WPA3 مقداری آسیب‌پذیری در برابر تنزل را برای دستگاه‌های قدیمی‌تر حفظ می‌کند.
اگر برخی از دستگاه‌های شما برای WPA3 بیش از حد قدیمی هستند
بیشتر روترها حالت انتقالی WPA2/WPA3 را ارائه می‌دهند که به دستگاه‌های جدید اجازه می‌دهد از WPA3 استفاده کنند در حالی که دستگاه‌های قدیمی‌تر به حالت قبل بازمی‌گردند. این حالت از WPA3-only ضعیف‌تر است، یک مهاجم می‌تواند تلاش کند بازگشت به حالت قبل را تحمیل کند، اما بسیار بهتر از WPA2 به‌تنهایی است.
ابتدا بررسی کنید چه چیزی به آن نیاز دارد. معمولاً یک پرینتر قدیمی یا یک پریز هوشمند است، و آن‌ها به هر حال به شبکه مهمان تعلق دارند.
بقیه چک‌لیست روتر
رایگان- رمز عبور ادمین را تغییر دهید. نه رمز عبور وای‌فای، بلکه رمز عبور صفحه تنظیمات خود روتر. تعداد بسیار زیادی هنوز از رمز پیش‌فرض برچسب استفاده می‌کنند، و این اولین چیزی است که هر چیزی در شبکه شما امتحان می‌کند.
- WPS را خاموش کنید. دکمه راحتی با پین. پین آن‌قدر کوتاه است که می‌توان مستقیماً حدس زد، و این حتی یک رمز عبور قوی وای‌فای را بی‌اثر می‌کند. راهنمای CISA
- UPnP را خاموش کنید. این اجازه می‌دهد هر دستگاهی در شبکه شما بی‌سروصدا یک پورت به اینترنت باز کند بدون اینکه از شما بپرسد.
- مدیریت از راه دور را خاموش کنید تا صفحه تنظیمات از بیرون خانه شما قابل دسترسی نباشد.
- فریم‌ور را به‌روزرسانی کنید، و بررسی کنید که آیا به‌روزرسانی‌ها هنوز وجود دارند. بسیاری از روترها ظرف چند سال رها می‌شوند در حالی که هنوز فروخته می‌شوند.
- نام شبکه را تغییر دهید تا مدل روتر را اعلام نکند، این به هر کسی در نزدیکی می‌گوید دقیقاً کدام نقص‌های شناخته‌شده را امتحان کند.
- دستگاه‌های هوشمند را در شبکه مهمان قرار دهید. این آن‌ها را از لپ‌تاپ و گوشی شما دور نگه می‌دارد.
- DNS خودتان را روی روتر تنظیم کنید: Quad9 یا NextDNS، این همه دستگاه‌ها را همزمان پوشش می‌دهد.
روتری که ارائه‌دهنده شما به شما داده است
روترهای ارائه‌شده توسط ISP اغلب بدترین نوع هستند: مدیریت از راه دور برای ارائه‌دهنده فعال است، حساب‌های مستندنشده وجود دارد، و فریم‌ور به صلاحدید ارائه‌دهنده به‌روزرسانی می‌شود نه زمانی که نقصی کشف شود.
معمولاً می‌توانید روتر خودتان را بخرید و روتر آن‌ها را در حالت فقط مودم یا bridge قرار دهید. اگر می‌خواهید فراتر بروید، OpenWrt فریم‌ور روتر متن‌باز با عمر پشتیبانی طولانی است و روی بسیاری از سخت‌افزارهای معمولی اجرا می‌شود.
برای یک چک‌لیست جامع و به‌روز، هیچ چیز بهتر از routersecurity.org نیست.
سیستم‌های عاملی که برای این کار ساخته شده‌اند
بیشتر مردم هرگز به اینها نیاز پیدا نمی‌کنند. خوب است بدانید وجود دارند.
Tails، کامپیوتری که فراموش می‌کند
رایگانراه‌اندازی هدایتشدهیک سیستم‌عامل که آن را از یک فلش USB بوت می‌کنید. همه‌چیز از طریق Tor عبور می‌کند، و وقتی خاموشش می‌کنید هیچ‌چیز را به یاد نمی‌آورد، نه تاریخچه، نه فایل‌ها، نه هیچ اثری روی دستگاهی که قرض گرفته‌اید.
قبلاً برای بیشتر مردم بیش از حد دشوار بود، حالا کمتر
Tails بدنام بود که کار با آن سخت است: تأیید دانلود، نوشتن درست آن روی فلش USB، وادار کردن دستگاهی به بوت از آن، و سپس سر و کله زدن با حافظه پایدار بدون از دست دادن چیزی. بسیاری از مردم جایی در میانه راه رها کردند.
برای فردی غیرفنی، این موضوع در گذشته Tails را غیرعملی می‌کرد. اکنون این مانع بسیار کمتر شده است. یک دستیار هوش مصنوعی می‌تواند شما را در تمام این فرایند روی دستگاه خودتان راهنمایی کند — بررسی امضا تا بدانید تصویر دستکاری نشده است، نوشتن روی حافظه، یافتن کلید بوت مخصوص لپ‌تاپ شما، و توضیح اینکه حافظه پایدار چه چیزهایی را نگه می‌دارد و چه چیزهایی را نه. این کار یک فرایند پرزحمت و مستند را به دنباله‌ای تبدیل می‌کند که می‌توانید بدون دانستن اصطلاحات از پیش، آن را پیش ببرید.
چه زمانی ابزار درست است
از آن استفاده کنید زمانی که می‌خواهید یک جلسه هیچ اثری از خود باقی نگذارد: یک کامپیوتر اشتراکی یا قرضی، یا زمانی که خطر این است که کسی بعداً دستگاه را بررسی کند. روی تقریباً هر لپ‌تاپی اجرا می‌شود و هزینه‌اش به اندازهٔ قیمت یک فلش USB است.
اگر داخل آن به حساب‌های خودتان وارد شوید از شما محافظت نمی‌کند، زیرا این کار شما را فارغ از Tor شناسایی می‌کند. و فراموشی دو طرف دارد: هر چیزی که می‌خواهید نگه دارید باید به‌طور عامدانه در Persistent Storage رمزنگاری‌شدهٔ اختیاری قرار گیرد.
Qubes OS — جداسازی به‌عنوان کل طراحی
رایگانراه‌اندازی هدایتشدهبهجای یک کامپیوتر که همه‌چیز را اجرا می‌کند، Qubes بسیاری از ماشین‌های مجازی کوچک را اجرا می‌کند و آن‌ها را از هم جدا نگه می‌دارد: بانکداری در یکی، ایمیل در دیگری، هر چیز پرخطر در یک ماشین یکبارمصرف که با بسته شدن از بین می‌رود. نفوذ در یکی مهار می‌شود نه اینکه همه‌گیر باشد.
qubes-os.org · مرتبط: Whonix، Kicksecure
ارزیابی صادقانه
Qubes قوی‌ترین امنیت عملی دسکتاپ موجود است، و چیزهای زیادی می‌طلبد: سخت‌افزار مشخص، حافظه واقعی، و تغییری در نحوه کارتان، خودتان تصمیم می‌گیرید هر کار به کدام بخش تعلق دارد. باز کردن یک فایل در یک VM یکبارمصرف یک کلیک است، که اینجا سطح 6 را تقریباً خودکار می‌کند.
این کار در گذشته آن را فراتر از توان بیشتر افراد غیرفنی قرار می‌داد. یک دستیار هوش مصنوعی اکنون می‌تواند به شما کمک کند بررسی کنید آیا سخت‌افزارتان مناسب است، نصب‌کننده را دنبال کنید، اولین بخش‌ها را بسازید و هنگام انتخاب‌ها آن‌ها را توضیح دهد. این کار الزامات سخت‌افزاری Qubes’ یا شیب یادگیری آن را از میان برنمی‌دارد، اما راه‌اندازی را بسیار قابل‌دسترس‌تر از گذشته می‌کند.
این برای افرادی با دلیل مشخص و جدی نوشته شده است. اگر این را می‌خوانید تا ردیابی روزمره را کاهش دهید، سطوح 1 و 2 بسیار بیشتر به شما کمک خواهند کرد.
بررسی کنید که آیا از قبل در یک نفوذ داده هستید
پیش از محافظت از هر چیزی، بفهمید چه چیزی از قبل بیرون رفته است. بیشتر مردم اطلاعات ورودشان در چند نفوذ داده عمومی بوده و هرگز به آن‌ها گفته نشده است.
Have I Been Pwned
رایگاناز اینجا شروع کنید2 دقیقهیک نشانی ایمیل را وارد کنید و به شما می‌گوید در کدام نشت‌ها ظاهر شده و در هر کدام چه چیزی برداشته شده است: گذرواژه‌ها، نشانی‌ها، پرسش‌های امنیتی، پیام‌های خصوصی. توسط یک پژوهشگر امنیتی شناخته‌شده اداره می‌شود، نیازی به حساب کاربری ندارد و آنچه را که جستجو می‌کنید ذخیره نمی‌کند.
- هر نشانی‌ای را که استفاده می‌کنید بررسی کنید، از جمله نشانی‌های قدیمی که دیگر آن‌ها را نمی‌خوانید. یک صندوق پستی رهاشده هنوز هم یک مسیر بازنشانی گذرواژه است.
- هر جایی که آن گذرواژه را دوباره استفاده کرده‌اید، آن را تغییر دهید. این خطر واقعی است: یک نشت در انجمنی که فراموش کرده بودید، فقط به این دلیل که گذرواژه یکی بوده، به نفوذ به ایمیل شما تبدیل می‌شود.
- اعلان‌ها را روشن کنید تا درباره نشت بعدی به شما اطلاع داده شود، نه اینکه سال‌ها بعد بفهمید. به من اطلاع بده
- اگر دامنه‌ای دارید، کل دامنه را جستجو کنید. یک بررسی همه نشانی‌های آن را پوشش می‌دهد، از جمله نشانی‌هایی که کارکنان یا خانواده بدون اطلاع شما ساخته‌اند. جستجوی دامنه
معنای نتیجهٔ پاک و آنچه پاک نیست
یعنی نشانی شما در نشتی نیست که عمومی و شناخته‌شده شده باشد. این ادعا از آنچه به نظر می‌رسد محدودتر است. بسیاری از نشت‌ها هرگز افشا نمی‌شوند، سال‌ها به‌صورت خصوصی مبادله می‌شوند، یا افشا می‌شوند بدون اینکه داده‌ها هرگز منتشر شوند.
پس نتیجه پاک را به‌عنوان خبر خوب درباره یک فهرست مشخص در نظر بگیرید، نه به‌عنوان اظهارنظری درباره حساب‌های شما. اقدامات دیگر در این صفحه چیزی است که واقعاً از آن‌ها محافظت می‌کند.
مدیر گذرواژه شما همین کار را از قبل انجام می‌دهد، برای همه چیز به‌طور همزمان
رایگانهمان که مقیاس‌پذیر استبررسی آدرس‌ها یکی‌یکی به شما می‌گوید کدام سایت‌ها نشت کرده‌اند. مدیر رمز عبور شما می‌تواند در یک مرحله به شما بگوید کدام یک از رمزهای عبور شما در تمام حساب‌هایی که دارید، افشا، بازاستفاده یا ضعیف شده‌اند. اگر سطح 4 را دنبال کرده باشید، این قابلیت از قبل در نرم‌افزار وجود دارد و بیشتر مردم هرگز آن را باز نمی‌کنند.
- KeePassXC: Database → Database Reports → HIBP و Password Health. موارد نشت‌کرده، دوباره‌استفاده‌شده، ضعیف و قدیمی را علامت‌گذاری می‌کند. راهنمای کاربر
- Bitwarden: گزارش‌ها ← رمزهای عبور افشاشده، رمزهای عبور تکراری، رمزهای عبور ضعیف، گزارش نقض داده. گزارش‌ها
- Proton Pass و 1Password همین قابلیت را با نامی متفاوت دارند.
- لیست را بر اساس اهمیت پیش ببرید، نه بر اساس ترتیب. ابتدا ایمیل، سپس هر چیزی که از آن منتشر می‌کنید، و بعد هر چیزی که پول در آن است. لازم نیست همین امشب دویست مورد را درست کنید.
اگر رمزهای عبور شما به‌جای آن در مرورگر قرار دارند
Chrome و Safari هر دو رمزهای عبور ذخیره‌شده را با نقض‌های شناخته‌شده بررسی می‌کنند، و ارزش دارد یک بار اجرا شود: Google Password Checkup، یا Passwords ← Security Recommendations در دستگاه‌های Apple.
اما به آنچه به شما گفته می‌شود توجه کنید. مخازن رمز عبور مرورگر اولین چیزی است که یک دزد اطلاعات برمی‌دارد، بنابراین گزارش نقض در آنجا دلیلی برای انتقال آن‌ها به یک مدیر رمز عبور واقعی است، نه دلیلی برای احساس امنیت.
خودِ یک رمز عبور را به‌صورت ایمن بررسی کنید
رایگانبخشی که هیچ‌کس از آن خبر نداردجدا از جستجوی ایمیل، Have I Been Pwned به شما اجازه می‌دهد یک رمز عبور واحد را در برابر بیش از یک میلیارد رمز عبوری که در نقض‌ها ظاهر شده‌اند آزمایش کنید. یک نتیجه مثبت به این معنا نیست که حساب شما هک شده است؛ به این معناست که آن رمز عبور در لیست‌هایی است که مهاجمان از آن‌ها کار می‌کنند، بنابراین نباید در هیچ‌جا استفاده شود.
- هرگز رمز عبور را در هیچ سایت دیگری که می‌گوید «آیا رمز عبور من لو رفته است» وارد نکنید. هیچ راهی برای تشخیص یک بررسی‌کننده واقعی از یک جمع‌آورنده اطلاعات وجود ندارد، و انگیزه برای ساختن دومی واضح است.
- این یکی به دلیلی مشخص و قابل بررسی ایمن است، که در مقابل توضیح داده شده است. این موضوع اعتماد کردن به آن‌ها نیست.
چرا می‌توان به این یکی اعتماد کرد وقتی به بقیه نمی‌توان
مرورگر شما رمز عبور را به‌صورت محلی هش می‌کند و فقط پنج کاراکتر اول آن هش را می‌فرستد. سرور هر هش افشاشده‌ای را که با آن پنج کاراکتر شروع شود برمی‌گرداند، اغلب چند صد مورد، و مرورگر خودتان فهرست را بررسی می‌کند.
رمز عبور هرگز از دستگاه شما خارج نمی‌شود، و سرور نمی‌تواند تشخیص دهد کدام یک از پاسخ‌هایی که فرستاده همانی است که شما درباره‌اش می‌پرسیدید. این ویژگی k-anonymity نام دارد، و به همین دلیل است که این با سایتی که صرفاً از شما می‌خواهد رمز عبور را جای‌گذاری کنید تفاوت دارد.
چه چیزهایی را نادیده بگیرید
صرفه‌جویی در هزینه- «پایش دارک‌وب» پولی. بیشتر آن‌ها همان داده‌های نقض عمومی را که می‌توانید مجانی جستجو کنید، بازفروشی می‌کنند، پیچیده در یک داشبورد هشداردهنده. برخی به‌صورت رایگان همراه با یک بانک یا اشتراک آنتی‌ویروس ارائه می‌شوند؛ آن اشکالی ندارد، فقط آن را به‌تنهایی نخرید.
- سرویس‌هایی که نام کامل، نشانی و تاریخ تولد شما را برای «اسکن به‌جای شما» می‌خواهند. در این صورت نمایه هویتی کامل‌تری از آنچه بیشتر نقض‌ها دربر دارند تحویل می‌دهید.
- وحشت از یک فهرست بلند. ده نقض قدیمی از انجمن‌های مرده که در آن‌ها از رمزی استفاده می‌کردید که از آن زمان کنار گذاشته‌اید، اضطراری نیست. یک نقض اخیر که در آن رمز فعلی‌تان را دوباره استفاده کرده‌اید، اضطراری است.
پیام‌رسانی، سه گزینه، با مقایسه‌ای صادقانه
هر سه اینها پیام‌های شما را به‌درستی رمزنگاری می‌کنند. تفاوتشان در این است که چه چیزی درباره شما می‌دانند، چه کسی می‌تواند مجبور به تحویل آن شود، و چه میزان اصطکاک را می‌پذیرید. پیش از انتخاب، کادر اول را بخوانید، چون توصیه معمول نکته‌ای احتیاطی دارد که قصد نداریم از آن بگذریم.
درباره نگرانی‌ها پیرامون Signal
Signal محبوب‌ترین پیام‌رسان توصیه‌شده در جهان است و رمزنگاری آن مورد تردید نیست: پروتکل آن باز، ممیزی‌شده و به‌قدری خوب است که WhatsApp و Google آن را پذیرفته‌اند. همچنین خواهید شنید که درِ پشتی برای دولت آمریکا دارد. هیچ مدرکی برای این ادعا وجود ندارد و ما قصد نداریم آن را مطرح کنیم.
آنچه مستند است و شک بر آن بنا شده، این است: Signal سازمانی آمریکایی روی زیرساخت آمریکاست، پس تحت فرایند قانونی آمریکا قرار می‌گیرد؛ توسعه اولیه‌اش تا حدی توسط Open Technology Fund تأمین مالی شد، نهادی که دولت آمریکا بودجه‌اش را می‌دهد؛ و تا همین اواخر به شماره تلفن نیاز داشت، که خودش یک هویت است.
در مقابل اینها: وقتی درخواست‌های قانونی به آن‌ها ابلاغ شده، آنچه توانسته‌اند ارائه دهند فقط تاریخ ایجاد حساب و آخرین زمان اتصال بوده است. این یک نتیجه واقعی و آزموده‌شده است و قوی‌ترین استدلال به نفع آن‌هاست. شما اکنون همان واقعیت‌هایی را دارید که ما داریم. اگر این ریسک باقی‌مانده برای کاری که می‌کنید پذیرفتنی نیست، دو گزینه دیگر در پایین به شکل متفاوتی به آن پاسخ می‌دهند.
Signal
رایگانآسان‌تریننیازمند شماره تلفنپاسخ درست برای بیشتر مردم، در بیشتر مواقع، چون افرادی که باید با آن‌ها صحبت کنید از قبل آن را دارند، و پیام‌رسان امنی که هیچ‌کس از آشنایان‌تان استفاده نمی‌کند چیزی را محافظت نمی‌کند. بهترین رمزنگاری، بهترین کاربردپذیری، و به‌طور غیرمعمول اطلاعات اندکی درباره اینکه چه کسی با چه کسی صحبت می‌کند نگه می‌دارد.
- Registration Lock را روشن کنید. بدون آن، هر کسی که شماره تلفن شما را تصاحب کند می‌تواند حساب شما را روی گوشی خودش ثبت کند. مهم‌ترین تنظیم درون برنامه.
- یک نام کاربری تنظیم کنید تا بدون دادن شماره‌تان بتوان با شما تماس گرفت، و Who can find me by number را خاموش کنید.
- پیام‌های ناپدیدشونده را به‌صورت پیش‌فرض روشن کنید. آنچه روی گوشی نیست بعداً نمی‌توان از آن خواند.
- قفل صفحه را در خود Signal تنظیم کنید، جدا از قفل گوشی، و پیش‌نمایش پیام‌ها را خاموش کنید.
مناسب برای
گفتگوی روزمره با افرادی که قصد نصب هیچ چیز غیرمعمولی را ندارند. تماس‌های صوتی و تصویری. هر چیزی که در آن گزینه جایگزین این باشد که طرف مقابل به SMS یا WhatsApp بازگردد، که همان حالت شکست واقعی است.
ضعیف‌ترین در: پنهان کردن اینکه شما از آن استفاده می‌کنید، و پنهان کردن شماره تلفن شما از خود سازمان.
Session
رایگانبدون شماره تلفنهشدار را بخوانیدبهعنوان یک انشعاب از Signal شروع شد و دو چیزی را که مردم به آن ایراد می‌گیرند حذف می‌کند: به شماره تلفن و ایمیل نیازی ندارد، یک شناسه Session تصادفی دریافت می‌کنید و همین تمام هویت شماست، و پیام‌ها از طریق سه گام مسیریابی پیازی می‌شوند، بنابراین هیچ سرور واحدی نمی‌داند پیام از کجا آمده و به کجا می‌رود. بنیاد پشت آن در سال 2024 از استرالیا به سوئیس منتقل شد و سخت‌تر شدن قوانین نظارتی استرالیا را دلیل آن اعلام کرد.
- چیزی برای ثبت‌نام وجود ندارد. نه شماره، نه آدرس، نه نام. از دست دادن عبارت بازیابی به معنای از دست دادن حساب است، پس آن را در مدیر رمز عبور خود ذخیره کنید.
- غیرمتمرکز. هیچ سرور شرکتی پیام‌ها را نگه نمی‌دارد، که همین هدف است.
- Session ID شما چیزی است که باید به اشتراک بگذارید، و به هیچ چیز درباره شما مرتبط نیست.
مناسب برای
اولین تماس با کسی که نمی‌خواهید شماره تلفن با او رد و بدل کنید. منابع. هر کسی که نمی‌تواند یا نمی‌خواهد هویتی ثبت کند. موقعیت‌هایی که در آن‌ها این واقعیت که شما اصلاً حساب دارید نباید قابل ردیابی به شما باشد.
ضعیف‌ترین نقطه: آرشیوهای طولانی‌مدت از مکالمات حساس، تا زمانی که نسخه V2 منتشر شود. پیام‌های ناپدیدشونده را روشن کنید و این مشکل تا حد زیادی از بین می‌رود.
Element (Matrix)
رایگانمی‌توانید آن را میزبانی کنیدبیشترین راه‌اندازیElement اپلیکیشن اصلی برای Matrix است، یک پروتکل باز به‌جای یک محصول. تفاوتی که مهم است: این پروتکل فدرال است، مانند ایمیل — هر کسی می‌تواند یک سرور اجرا کند، و افراد روی سرورهای مختلف با یکدیگر صحبت می‌کنند. یعنی می‌توانید سرور خودتان را اجرا کنید، و آن‌وقت هیچ شرکتی مکالمه گروه شما را در اختیار ندارد. دقیقاً به همین دلیل، چندین دولت اروپایی از آن به این شکل استفاده می‌کنند.
- نیازی به شماره تلفن نیست. یک نام کاربری روی هر سروری که انتخاب کنید.
- رمزنگاری برای اتاق‌های خصوصی فعال است، اما آن را بررسی کنید — Matrix یک پروتکل عمومی است و همه اتاق‌ها رمزنگاری نشده‌اند. قبل از گفتن هر چیز مهمی، تأیید کنید که اتاق رمزنگاری شده است.
- ساخته‌شده برای گروه‌ها: اتاق‌ها، رشته‌ها، مجوزها، مدیریت. مثل یک چت تیمی رفتار می‌کند، نه یک پیام‌رسان تلفنی.
- می‌توانید سرور را خودتان میزبانی کنید، که قوی‌ترین وضعیت حریم خصوصی موجود در این صفحه است، و همچنین شما را مسئول به‌روز نگه‌داشتن آن می‌کند.
هشدار
محتوای پیام‌ها رمزنگاری می‌شود؛ بخش قابل‌توجهی از فراداده رمزنگاری نمی‌شود. چون اتاق‌ها روی هر سروری که کاربرانش در آن‌ها هستند تکرار می‌شوند، اپراتورهای آن سرورها می‌توانند ببینند چه کسی در اتاق است و چه زمانی فعال است. روی یک سرور عمومی این یک افشای واقعی است، و همین استدلالی است برای میزبانی سرور خودتان.
إدارة مفاتيح التشفير عبر عدة أجهزة هي أيضاً أكثر تعقيداً من الخيارين الآخرين، وفقدانها يعني فقدان الوصول إلى الرسائل القديمة.
مناسب برای
فريق، أو غرفة أخبار، أو مجموعة تعمل معاً على مر الوقت وتريد بنيتها التحتية الخاصة. جسور إلى شبكات أخرى. أي شيء كنت ستستخدم فيه Slack أو Discord لولا ذلك ولا ينبغي.
أضعف ما يكون في: المحادثة الفردية مع شخص غير تقني، حيث يفوز Signal في المقياس الوحيد المهم، وهو ما إذا كانوا سيستخدمونه.
أي واحد، في سطر واحد لكل منها
إذا كنت تريد الجواب المختصر- Signal، لكل من تعرفهم بالفعل، ولأي شيء تحدد سهولة الاستخدام ما إذا كان سيُستخدم أصلاً.
- Session، عندما يجب ألا تسلّم رقم هاتف، أو عندما يجب ألا يكون وجود حساب لك قابلاً للربط بك.
- Element، لمجموعة تعمل معاً، خاصة إذا كان بإمكانكم استضافة الخادم بأنفسكم.
- هذه ثلاثة خيارات جيدة، وليست الخيارات الوحيدة القابلة للدفاع عنها. Briar وSimpleX يجيبان على نماذج تهديد أخرى جيداً. أي خيار مشفّر من الطرف إلى الطرف أقوى للمحادثات الحساسة من SMS، أو البريد الإلكتروني العادي، أو مجموعات Telegram ومحادثاته السحابية، أو رسالة مباشرة عادية على منصة اجتماعية.
دوربین‌های امنیتی خانه
دوربینی که به سمت خانهٔ شما نشانه رفته و از اینترنت قابل دسترسی است، چیز جدی‌ای است که اشتباه کردن در موردش گران تمام می‌شود، و صنعت سابقهٔ ضعیفی دارد. با هر یک از آن‌ها تا زمانی که خلافش را پیکربندی نکرده‌اید به‌عنوان دشمن رفتار کنید.
چرا معمولاً ضعیف هستند
ابتدا بخوانید- گذرواژه‌های پیش‌فرض یا مشترک، که گاهی به‌صورت سخت‌افزاری تعبیه شده و غیرقابل تغییرند.
- ابری به‌صورت پیش‌فرض. ویدیو از خانه شما خارج می‌شود و روی سرورهای یک شرکت ذخیره می‌شود، که کارکنان آن شرکت و هر کسی که به آن‌ها نفوذ کند می‌تواند به آن دسترسی داشته باشد.
- مشاهده از راه دور «P2P» که با استفاده از UPnP از طریق روتر شما به بیرون نفوذ می‌کند، بنابراین دوربین حتی بدون اینکه شما پورتی را باز کرده باشید، از بیرون قابل دسترسی است.
- سخت‌افزاری که به‌ندرت به‌روزرسانی می‌شود، روی دستگاه‌هایی که سال‌ها تحت ده‌ها نام تجاری مختلف فروخته شده‌اند.
این نظری نیست. در سال 2021 مهاجمان به یک سرور پشتیبانی نفوذ کردند که برای مدیریت دوربین‌های تحت اداره Verkada استفاده می‌شد. گزارش حادثه خود Verkada می‌گوید به ویدئو یا تصاویر متعلق به 95 سازمان مشتری دسترسی پیدا شده است. سایت‌های آسیب‌دیده شامل محیط‌هایی بودند که فیلم دوربین در آن‌ها به‌ویژه حساس بود. گزارش حادثه Verkada
چگونه آن‌ها را به‌صورت ایمن اجرا کنیم
رایگان- ضبط محلی را به ابری ترجیح دهید. دوربینی که روی دستگاهی در خانه شما ضبط می‌کند، نمی‌تواند توسط یک شرکت تحویل داده شود یا در نفوذ آن شرکت افشا شود.
- دوربین‌ها را کاملاً از اینترنت مسدود کنید اگر می‌توانید، یک شبکه جداگانه یا VLAN بدون دسترسی خروجی. اگر نیاز دارید آن‌ها را از بیرون ببینید، از اپلیکیشن خود سازنده روی همان شبکه جداگانه استفاده کنید، نه با باز کردن یک پورت روی روتر.
- UPnP و P2P را خاموش کنید هم روی دوربین و هم روی روتر.
- هر گذرواژه پیش‌فرض را تغییر دهید، و به هر دوربین گذرواژه اختصاصی خودش را از مدیر گذرواژه‌تان بدهید.
- ورود دو مرحله‌ای را فعال کنید اگر مجبورید از حساب ابری استفاده کنید، و در جایی که ارائه می‌شود از کلید امنیتی استفاده کنید.
- فرم‌افزار را به‌روزرسانی کنید، و دوربینی را که دیگر به‌روزرسانی دریافت نمی‌کند، پایان‌یافته در نظر بگیرید.
- به این فکر کنید که به کجا اشاره می‌کنند. دوربین‌های داخلی که فضای زندگی را پوشش می‌دهند، همان‌هایی هستند که در صورت نفوذ آسیب واقعی وارد می‌کنند. بسیاری از مردم اصلاً به آن‌ها نیازی ندارند.
گزینه‌های متن‌باز که ویدیو را در خانه نگه می‌دارند
Frigate — به‌صورت محلی، روی دستگاه خودتان، ضبط می‌کند و تشخیص اشیا انجام می‌دهد، بدون حساب ابری. با دوربین‌های معمولی که از RTSP پشتیبانی می‌کنند کار می‌کند.
Home Assistant — دوربین‌ها و دستگاه‌های هوشمند شما را به‌صورت محلی اجرا می‌کند و می‌تواند آن‌ها را کاملاً از اینترنت دور نگه دارد.
هنگام خرید، به دنبال دوربینی باشید که از RTSP یا ONVIF پشتیبانی می‌کند. این یعنی می‌تواند به یک ضبط‌کننده محلی خوراک بدهد و به ادامه وجود ابر سازنده وابسته نیست.
نرم‌افزاری که ارزش داشتن دارد، همه رایگان
هیچ‌چیز اینجا اسپانسرشده نیست و هیچ‌چیز اینجا پول‌گرفته نیست. جایی که یک ابزار به بخشی از بخش‌های بالا تعلق دارد، سطح آن نام برده شده تا بتوانید برای دیدن استدلال به عقب برگردید، نه اینکه چیزی را به پشتوانه یک خط نصب کنید.
پیام‌رسانی
Signal، برای کسانی که از قبل می‌شناسید. قفل ثبت‌نام را روشن کنید و یک نام کاربری تنظیم کنید تا نیازی به دادن شماره‌تان نداشته باشید.
Session، وقتی سپردن شماره تلفن همان کاری است که نمی‌توانید انجام دهید.
Element، برای گروهی که با هم کار می‌کنند، و می‌تواند روی سروری که خودتان کنترل می‌کنید اجرا شود.
Molly، یک کلاینت Signal سخت‌شده برای Android که پایگاه داده محلی‌اش را در حالت سکون رمزنگاری می‌کند.
Briar — بدون هیچ اینترنتی کار می‌کند، از طریق Bluetooth یا وای‌فای محلی. ساخته‌شده برای اعتراض‌ها و قطعی‌ها.
انتخاب سه‌جانبه در سطح 13 مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.
ایمیل و نام‌های مستعار
Proton Mail · Tuta، ایمیل رمزنگاری‌شده، با طرح‌های رایگان.
SimpleLogin، یک نام مستعار متفاوت برای هر سایت، تا یک افشا نتواند به عقب ردیابی شود یا در میان سرویس‌ها همبسته شود.
Thunderbird، یک کلاینت ایمیل درست‌وحسابی که خودتان کنترل می‌کنید.
گذرواژه‌ها و کدها
KeePassXC، یک مدیر رمز عبور آفلاین که به هیچ‌کس پاسخگو نیست. راهنمای کامل در سطح 4.
Aegis، کدهای دو مرحله‌ای روی Android با پشتیبان‌گیری رمزگذاری‌شده، تا از دست دادن گوشی به معنای از دست دادن حساب‌ها نباشد.
هرجا سایتی کلید سخت‌افزاری ارائه دهد، آن از هر دوی اینها بهتر است. سطح 1.
باز کردن فایل‌ها، و مرور وب
Dangerzone — سندی را که به آن اعتماد ندارید به PDFی تبدیل می‌کند که نمی‌تواند هیچ کاری انجام دهد. سطح 6.
Mullvad Browser، دفاع‌های ضد اثر انگشت Tor Browser بدون شبکهٔ Tor.
Tor Browser، زمانی که خود شبکه چیزی است که نظاره می‌کند. سطح 7.
فایل‌ها، پشتیبان‌گیری، و دور ماندن از فضای ابری
VeraCrypt، محفظه‌ها و درایوهای رمزگذاری‌شده.
Cryptomator — یک پوشه را پیش از همگام‌سازی با فضای ابری هر کسی رمزگذاری کنید.
Borg · restic — پشتیبان‌گیری رمزگذاری‌شده و بدون داده‌های تکراری.
Syncthing — همگام‌سازی بین دستگاه‌های خودتان بدون هیچ ابری در میان.
LibreOffice، اسناد بدون حساب کاربری، تله‌متری، یا شرکتی که بتواند آن‌ها را ببندد.
رمزگذاری کل دیسک از قبل در سیستم‌عامل شما تعبیه شده است. سطح 9.
تلفن
F-Droid، یک فروشگاه برنامه فقط شامل نرم‌افزار آزاد.
Exodus Privacy — نشان می‌دهد چه ردیاب‌هایی داخل یک برنامه Android قبل از نصب وجود دارد. واقعاً چشم‌گشا.
سیستم‌عاملی که در زیر قرار دارد مهم‌تر از هر برنامه‌ای است که روی آن قرار می‌گیرد. سطح 3.
شبکه
Quad9، یک سرویس‌دهنده غیرانتفاعی سوئیسی که هیچ سابقه‌ای مرتبط با شما نگه نمی‌دارد و از پاسخ دادن به دامنه‌های شناخته‌شده مخرب خودداری می‌کند.
NextDNS، کنترل بیشتر و فیلتر کردن بسیار بهتر، اما یک شرکت است و گزارش‌هایش قابلیتی است که خودتان روشن می‌کنید. آن را خاموش بگذارید، یا مدت نگهداری و حوزه قضایی را آگاهانه تنظیم کنید.
OnionShare — یک فایل را مستقیماً از طریق Tor بفرستید، بدون حساب، بدون سرویس واسطه.
OpenSnitch (لینوکس) · LuLu (مک‌اواس) — هیچ‌چیز بدون اجازه اولیه شما به شبکه نمی‌رسد. یک هفته پر سر و صدا، سپس آرام، و آن هفته خودش هدف است: می‌فهمید چه چیزی در حال ارتباط بوده.
لینوکس
Flatpak — یک برنامه را در یک جعبه شنی اجرا می‌کند، بنابراین نفوذ به آن به معنای نفوذ به شما نیست.
Timeshift — عکس‌های فوری سیستم؛ یک تغییر بد را در چند دقیقه برگردانید.
fwupd — به‌روزرسانی‌های فریم‌ور، لایه‌ای که تقریباً همه فراموش می‌کنند.
Lynis — سیستم را حسابرسی می‌کند و فهرستی اولویت‌بندی‌شده از آنچه باید اصلاح شود به شما می‌دهد.
AppArmor یا SELinux را فعال نگه دارید. غیرفعال کردن آن برای اینکه چیزی کار کند، رایج‌ترین حفره خودساخته روی دسکتاپ لینوکس است. و مراقب ابزارهای جعبه شنی باشید که برای کار کردن خود را به‌عنوان root نصب می‌کنند — Firejail مثال رایج آن است و طراحی‌اش بارها نقص‌های ارتقای سطح دسترسی ایجاد کرده است.
سیستم‌های کاملی که برای این کار ساخته شده‌اند
Tails — از یک فلش USB اجرا می‌شود و وقتی خاموش می‌کنید همه‌چیز را فراموش می‌کند.
Qubes OS — هر کار در ماشین مجزای خودش، بنابراین یک فایل بد فقط یک بخش را آلوده می‌کند.
Whonix — تمام ترافیک را در لایه شبکه از Tor عبور می‌دهد، بنابراین یک برنامه نمی‌تواند دور آن را دور بزند.
اینکه هر یک از اینها چه زمانی پاسخ درست است، سطح 12 است.
راهنماهایی که ارزش وقت شما را دارند
نوشته‌های بد بسیاری درباره امنیت وجود دارد. اینها را افرادی نوشته‌اند که از کاربران واقعی در برابر تهدیدهای واقعی پشتیبانی می‌کنند و به‌روز نگه داشته می‌شوند. بر اساس عمق مرتب شده‌اند: گروه اول هیچ پیش‌فرضی ندارد، گروه‌های بعدی فرض می‌کنند شما مهندسی و شواهد را می‌خواهید.
از اینجا شروع کنید
EFF — خوددفاعی در برابر نظارت
بهترین دوره رایگانی که وجود دارد. با ماژول مدل‌سازی تهدید شروع کنید.
کیت پاک‌سازی داده‌ها
Tactical Tech. گام‌های کوچک روزانه، بدون اصطلاحات تخصصی، دوستانه‌ترین نقطه ورود در اینجا.
راهنماهای حریم خصوصی
توصیه‌های ابزار به‌روز همراه با نمایش استدلال. بازبینی‌شده توسط جامعه.
نوشته‌شده برای افراد تحت تهدید
امنیت در یک جعبه
Front Line Defenders و Tactical Tech. نوشته‌شده برای فعالان، به زبان‌های متعدد.
بنیاد آزادی مطبوعات
راهنمایی در سطح متخصصان از افرادی که SecureDrop را می‌سازند و اتاق‌های خبری را آموزش می‌دهند. نزدیک‌ترین چیز در اینجا به یک مرجع کاری که با خراب شدن اوضاع به‌روز می‌شود.
Totem
دوره‌های ساختاریافته و رایگان برای روزنامه‌نگاران و فعالان، به چندین زبان.
من و سایه‌ام
نشان می‌دهد ردپای دیجیتال شما واقعاً چه شکلی است. برای درک کردن خوب است، نه فقط انجام دادن.
درک اثر انگشت دیجیتال
ردپایت را پاک کن
EFF. مرورگر شما را آزمایش می‌کند و هر نشانه را به زبان ساده توضیح می‌دهد. از اینجا شروع کنید.
BrowserLeaks
هر بردار به‌صورت جداگانه — canvas، WebGL، صدا، فونت‌ها، WebRTC. روشن‌ترین راه برای دیدن اینکه یک سایت چه چیزی می‌خواند.
آیا من منحصربه‌فردم؟
نشان می‌دهد ترکیب دقیق شما چقدر نادر است، در مقایسه با یک مجموعه داده پژوهشی.
ویکی arkenfox
مفصل، به‌روز، و به‌طور غیرمعمولی صادق درباره اینکه کدام سخت‌سازی واقعاً کمک می‌کند و کدام نمایش است.
طراحی و پیاده‌سازی مرورگر Tor
چرا یکسان کردن همه بهتر از تلاش برای پنهان شدن است، نوشته کسانی که آن را ساخته‌اند. این پیش‌نویس بایگانی‌شده است و هنوز روشن‌ترین بیان این استدلال است؛ نسخه زنده در GitLab پروژه Tor نگهداری می‌شود.
عمق فنی
مستندات Qubes OS
جداسازی تا انتها. ارزش خواندن دارد حتی اگر هرگز نصبش نکنید، چون باعث می‌شود متوجه شوید دستگاه عادی شما چقدر با خودش اشتراک دارد.
مستندات Whonix
احتمالاً بزرگ‌ترین مجموعه نوشته‌های رایگان درباره مهندسی ناشناسی در هر جایی، شامل صفحات طولانی و دقیق درباره آنچه کار نمی‌کند و چرا.
مستندات فنی GrapheneOS
سخت‌سازی یک گوشی در سطح سیستم‌عامل یعنی چه — تخصیص‌دهنده حافظه، کاهش‌های اکسپلویت، اینکه سندباکس واقعاً چه چیزی را اعمال می‌کند. مشخص و به‌طور غیرمعمولی خالی از بازاریابی.
شواهدی که نشان می‌دهد این کار با مردم انجام می‌شود
Citizen Lab — تهدیدهای هدفمند
سند جرم‌یابیِ هک‌شدن روزنامه‌نگاران، وکلا و فعالان حقوق بشر به دست دولت‌ها، مورد به مورد، همراه با اثبات فنی. اگر می‌خواهید بدانید آیا پیش‌فرض این صفحه واقعی است، این را بخوانید نه ما را.
آزمایشگاه امنیت عفو بین‌الملل
روش‌شناسی خود را منتشر می‌کند، نه فقط نتیجه‌گیری‌هایش، تا کار قابل بررسی و تکرار باشد.
جعبهابزار تأیید موبایل
ابزار واقعی جرم‌یابی که برای یافتن Pegasus روی گوشی‌ها استفاده می‌شود، همراه با مستنداتی که می‌توانید دنبال کنید. طاقت‌فرسا، و پاسخ صادقانه به «از کجا می‌فهمیدم».
EFF — نظارت در سطح خیابان
اینکه سخت‌افزار روی زمین واقعاً چیست و چه می‌کند: شکارچی‌های IMSI، خواننده‌های پلاک، تشخیص چهره. پیش از فیلم‌برداری از هر چیزی در مکان عمومی مفید است.
OONI
سانسور اینترنت را از داخل کشورهایی که آن را اعمال می‌کنند اندازه‌گیری می‌کند، با داده‌های باز. اینکه چگونه نشان دهید یک مسدودسازی واقعی است نه یک اتصال بد.
اگر با مطالب دیگران سر و کار دارید
هک‌ها، افشاها و مکاشفات
کتاب Micah Lee درباره کار با مجموعه‌داده‌های هک‌شده و افشاشده — مدیریت، تأیید و انتشار بدون سوزاندن یک منبع یا خودتان. خواندن کامل آن به‌صورت آنلاین رایگان است. نزدیک‌ترین چیز به یک راهنما برای کاری که این آرشیو انجام می‌دهد.
SecureDrop
چگونه ارسال‌ها دریافت می‌شوند وقتی امنیت فرستنده تمام مسئله است. مستندات آن ارزش خواندن دارد حتی اگر هرگز یکی را اداره نکنید.
امنیت کل‌نگر
Tactical Tech، درباره بخشی که هیچ ابزاری حل نمی‌کند: چگونه یک گروه تحت فشار تصمیم می‌گیرد، ریسک را تقسیم می‌کند، و بدون فرسودگی به کار ادامه می‌دهد.
اگر چیزی اشتباه پیش رفته است
کیت کمک‌های اولیه دیجیتال
شما را در تشخیص آن راهنمایی می‌کند — تصاحب حساب، توقیف دستگاه، آزار و اذیت، جاسوس‌افزار مشکوک، و می‌گوید با چه کسی تماس بگیرید.
CPJ Digital Safety Kit
کمیته حمایت از روزنامه‌نگاران. مختصر و کاربردی. عدد 2019 در نشانی، تاریخ اولین انتشار آن است — به‌طور منظم بازبینی می‌شود و آخرین بار در فوریه 2026 بررسی شده است.