Chroń siebie

Gdy rejestrujesz klucz, przechowuje on sekret powiązany z prawdziwą domeną strony. Przy logowaniu strona wysyła wyzwanie, a klucz je podpisuje, ale dopiero po sprawdzeniu, że pytająca domena zgadza się z tą, z którą się zarejestrował.

Na łudząco podobnej domenie klucz po prostu odmawia. Nie dlatego, że zauważył coś podejrzanego, ale dlatego, że matematyka nie daje prawidłowego podpisu dla niewłaściwej domeny. Napastnik nie ma czego ukraść i powtórzyć.

Ta ochrona jest strukturalna. Nie zależy od tego, czy zauważysz literówkę w adresie, gdy jesteś zmęczony. Właśnie dlatego jest pierwsza na tej stronie.

Zarejestruj oba klucze na każdym koncie i trzymaj drugi gdzie indziej — w szufladzie w domu, u zaufanej osoby, w sejfie. Konto zabezpieczone jednym kluczem i bez kopii zapasowej to konto, które możesz bezpowrotnie stracić.

Zapisuj kody odzyskiwania każdej usługi do swojego menedżera haseł na bieżąco, a potem wyłącz SMS jako metodę zapasową — inaczej zostawiasz słabe drzwi otwarte obok silnych.

Gdzie strona nie obsługuje kluczy, używaj Aegis (Android, open source, szyfrowane kopie zapasowe) zamiast SMS.

Częsty schemat po udanym phishingu: atakujący nie zmienia niczego, co byś zauważył. Dodaje filtr, który po cichu przekazuje kopię każdej wiadomości, albo tylko tych pasujących do "password", "invoice", "verify", na jego adres, i odchodzi.

Zmieniasz hasło. Włączasz 2FA. Reguła nadal tam jest, nadal działa. Po jakimkolwiek podejrzeniu naruszenia bezpieczeństwa sprawdź reguły przede wszystkim.

Proton Mail i Tuta szyfrują twoją skrzynkę pocztową, dzięki czemu dostawca nie może jej odczytać, a oba mają darmowe plany. Żaden z nich nie jest magiczny — poczta wysyłana do i z zwykłych adresów jest nadal czytelna po drugiej stronie, ale eliminuje twojego dostawcę jako jedno miejsce, w którym wszystko może być zażądane lub naruszone.

SimpleLogin daje inny alias dla każdej usługi, więc wyciek nie może być powiązany z innymi, a ty możesz zobaczyć, która firma go ujawniła.

Co zyskujesz:

• Brak usług Google, chyba że je dodasz, a gdy to zrobisz, działają w piaskownicy jako zwykłe aplikacje bez specjalnych uprawnień.
• Uprawnienia, których Android nie oferuje: całkowicie odmów aplikacji dostępu do sieci, zablokuj czujniki.
• Wzmocniony alokator pamięci i inne zabezpieczenia wymierzone wprost w narzędzia exploitowe sprzedawane rządom.
• Automatyczny restart po ustalonym okresie bezczynności, przywracający zajęty telefon do stanu, w którym jego klucze szyfrujące nie znajdują się w pamięci.
• Kod PIN pod przymusem, który usuwa dane z urządzenia.

Co to kosztuje: instaluje się tylko na telefonach Google Pixel, co jest ironią wartą nazwania, a wynika to z tego, że Pixele mają sprzętowe funkcje bezpieczeństwa i pozwalają na zweryfikowany niestandardowy system. Starsze Pixele przestają otrzymywać aktualizacje sprzętowe, więc kup taki, który jest jeszcze wspierany. Niektóre aplikacje bankowe i rządowe odmawiają działania.

Instalacja odbywa się z komputera przez USB i zajmuje około pół godziny. Instalator internetowy jest przyjazny dla początkujących.

Dziennikarz Richard Medhurst został aresztowany na Heathrow 15 sierpnia 2024 na mocy sekcji 12 brytyjskiej ustawy o terroryzmie z 2000 roku, a jego urządzenia zostały zabrane. Poinformował, że wielokrotne żądania podania hasła zostały odrzucone, a jego telefon GrapheneOS chronił swoją zawartość dzięki funkcji auto-reboot: urządzenie pozostawione bez prawidłowego hasła przez określony czas restartuje się samo, wracając do stanu sprzed pierwszego odblokowania, w którym klucze szyfrujące nie znajdują się w pamięci.

Relacjonując tę sprawę w Computer Weekly, profesor Steven Murdoch z University College London zauważył, że nawet wiodące komercyjne narzędzia kryminalistyczne niekiedy nie potrafiły wydobyć danych z urządzeń GrapheneOS bez hasła, zwłaszcza gdy telefon został niedawno zrestartowany.

To właśnie oznacza tutaj „sprawdzone w boju”. Nie twierdzenie marketingowe, lecz udokumentowany przypadek telefonu dziennikarza w rękach państwa, które chciało dostać to, co było na nim zapisane, i nie dostało tego.

Computer Weekly, pełna relacja  ·  kopia archiwalna

Osoby spierające się o ten projekt online kłócą się głównie o osobowości. Pytanie, które stoi przed tobą, jest węższe: czy to oprogramowanie utrudnia dostanie się do telefonu bardziej niż do tego, który nosisz teraz.

Na podstawie opublikowanych dowodów, a także co najmniej jednego przypadku, w którym zostało to wypróbowane w rzeczywistości, tak.

Większość ludzi zakłada, że Linux oznacza większe bezpieczeństwo. W telefonach to nie jest prawda i warto to wiedzieć, zanim wydasz pieniądze.

GrapheneOS lepiej opiera się atakom. Zweryfikowany rozruch, silna izolacja aplikacji, wzmocniony alokator pamięci i zabezpieczenia wymierzone wprost w narzędzia exploitowe sprzedawane rządom. Typowy telefon z Linuxem nie ma niczego z tego: brak zweryfikowanego rozruchu, oprogramowanie w stylu desktopowym z znacznie większą powierzchnią ataku i izolacja aplikacji, która jest słaba w porównaniu.

Telefon z Linuxem lepiej sprawdza się w kontroli. Nigdzie nie ma Google, system, który możesz faktycznie sprawdzić i modyfikować, a w niektórych modelach fizyczne przełączniki — co jest jedynym sposobem, aby mieć pewność, że mikrofon jest wyłączony, i silniejszym niż jakakolwiek obietnica software'owa.

Różne modele zagrożeń. Jeśli martwisz się o ukierunkowane spyware, wybierz GrapheneOS. Jeśli martwisz się o to, co urządzenie robi rutynowo, i chcesz móc udowodnić, że kamera jest odłączona, telefon z Linuxem odpowiada na to lepiej.

Aplikacje. Bankowość, zamawianie przejazdów i większość codziennych aplikacji może działać normalnie na GrapheneOS. Zainstaluj sandboxowany Google Play tam, gdzie aplikacja go potrzebuje, a następnie zezwól tylko na uprawnienia i ustawienia, których naprawdę wymaga, takie jak lokalizacja czy powiadomienia. Mniejszość aplikacji bankowych, rządowych lub zależnych od DRM nadal odmawia kontroli integralności urządzenia, więc przetestuj konkretną aplikację, zanim na niej polegasz.

Aparat jest wyraźnie gorszy niż w każdym nowoczesnym telefonie, co ma ogromne znaczenie, jeśli filmujesz.

Bateria i dopracowanie. Oprogramowanie poprawia się co miesiąc, a podstawowe funkcje mogą nadal być zawodne. Same słowa Pine64 o ich sprzęcie mówią, że funkcjonalność "może być nierówna".

A modem nadal jest własnościowy. Telefon z Linuksem nie usuwa basebandu, którego nie możesz zbadać — to osobny procesor w każdym telefonie, jaki kiedykolwiek powstał. Modele z wyłącznikiem awaryjnym radzą sobie z tym, odcinając mu zasilanie, i to jest uczciwe rozwiązanie.

Jeśli tak naprawdę chcesz Androida bez Google'a, a nie konkretnie Linuksa, CalyxOS i /e/OS lokują się pomiędzy tymi dwoma: odgooglowane, znacznie łatwiejsze w codziennym użytkowaniu niż telefon z Linuksem, ale słabsze niż GrapheneOS w kwestiach utwardzania, które mają największe znaczenie.

Dla większości ludzi sprzeciwiających się GrapheneOS z powodów zasadniczych, a nie modelu zagrożeń, to jest pragmatyczna odpowiedź.

Używaj wbudowanego generatora (ikona kości) dla każdej strony i nigdy nie wymyślaj hasła samodzielnie. Ludzie tworzą przewidywalne hasła, nawet gdy starają się tego nie robić.

• Dla stron internetowych: 20+ znaków, litery, cyfry i symbole. Nigdy go nie wpiszesz, więc długość nic Cię nie kosztuje. Jeśli strona go odrzuci, skróć do tego, na co pozwala, nadal losowo.
• Dla głównej frazy hasłowej: przełącz generator w tryb passphrase i weź sześć lub więcej słów. Coś w rodzaju correct-battery-staple-ocean-tiger-mint jest zarówno łatwe do zapamiętania, jak i nieporównywalnie trudniejsze do złamania niż krótkie hasło z podstawionymi symbolami.
• Nigdy nie używaj ponownie głównej frazy hasłowej w żadnym innym miejscu. Chroni ona wszystko.

Jeśli wolisz wygenerować główną frazę hasłową za pomocą fizycznych kości zamiast ufać jakiemukolwiek oprogramowaniu, EFF publikuje listę słów właśnie do tego: EFF dice-generated passphrases.

• Kody dwuskładnikowe. Może przechowywać sekrety TOTP i generować kody, zastępując aplikację uwierzytelniającą. Wygodne, ale zrozum kompromis: hasło i drugi składnik znajdują się wtedy w tym samym pliku. Dla najważniejszych kont trzymaj drugi składnik na osobnym urządzeniu lub kluczu sprzętowym.
• Załączniki. Przechowuj kody odzyskiwania, pliki kluczy zapasowych i klucze licencyjne w zaszyfrowanej bazie danych, a nie luźno na dysku.
• Kondycja haseł. Oznacza słabe, ponownie używane i wygasłe wpisy oraz może sprawdzać je względem znanych wycieków.
• Automatyczne wpisywanie. Wypełnia dane logowania w aplikacjach desktopowych, nie tylko w przeglądarkach.
• Pola niestandardowe. Pytania zabezpieczające, numery kont, cokolwiek, co nie powinno leżeć w aplikacji do notatek.

Baza danych to jeden plik, więc wszystko, co przenosi pliki, może ją synchronizować. Plik jest już zaszyfrowany, więc nawet dostawca chmury, który go przechowuje, nie może odczytać zawartości, ale możesz całkowicie uniknąć przekazywania go dalej:

• Syncthing — synchronizuje bezpośrednio między twoimi własnymi urządzeniami, bez serwera pośrodku.
• Cryptomator, jeśli jednak korzystasz z folderu w chmurze, najpierw zaszyfruj go ponownie.

Nie synchronizuj go na dwóch urządzeniach i nie edytuj obu offline, utworzysz skonfliktowaną kopię, a jej scalanie jest żmudne. Niech jedno urządzenie będzie tym, na którym dodajesz wpisy.

Jeśli to wszystko brzmi jak więcej, niż chcesz obsługiwać, Bitwarden zajmie się synchronizacją za ciebie i jest całkiem dobrym wyborem. Menedżer, którego używasz, jest lepszy niż lepszy, który porzucasz.

Zautomatyzowana moderacja nie potrafi odróżnić zbrodni wojennej od jej celebrowania. Nagranie, które ma największe znaczenie, uderzenie, ciało, rana, broń — to właśnie nagranie najczęściej klasyfikowane jako drastyczna przemoc i usuwane.

Zmiercono to gdzie indziej. Niezależna ocena praw człowieka zlecona i opublikowana przez Meta wykazała, że jej własne postępowanie z palestyńskimi treściami miało negatywny wpływ na prawa użytkowników do wolności wypowiedzi. Ta sama dynamika dotyczy platform przechowywania i wideo; jest tam po prostu mniej widoczna, bo usunięty plik nie staje się trendem.

Szyfrowane od końca do końca przechowywanie danych oznacza, że dostawca przechowuje bajty, których nie może odczytać. Nie może ich skanować, więc nie może ich oznaczyć, więc opisany powyżej problem usuwania w dużej mierze znika. To jest cały powód, dla którego warto się przenieść.

To nie stawia cię poza procesem prawnym. Proton to szwajcarska firma i odpowiada przed szwajcarskimi sądami: w 2021 r. zastosowała się do nakazu rejestrowania adresu IP użytkownika w sprawie we Francji. Nie mogła przekazać treści wiadomości, bo ich nie ma, ale ta różnica ma znaczenie i powinieneś ją znać, zamiast dowiadywać się o niej później.

A jeśli zapomnisz hasła do konta szyfrowanego od końca do końca, dane przepadną. Nikt nie może ich dla ciebie zresetować. Wpisz je do swojego menedżera haseł.

1. Najpierw wydobądź bezcenne materiały. Nagrania, dokumenty, wszystko, czego nie da się odtworzyć. Na zaszyfrowany nośnik i na dysk, który posiadasz, zanim cokolwiek innego się zmieni.

2. Potem przenieś swój e-mail, ponieważ jest to droga odzyskiwania dostępu do każdego innego konta i rzecz, do której dostępu najmniej chcesz stracić.

3. Potem drobne rzeczy — wyszukiwarka, przeglądarka, mapy, które nic nie kosztują i mogą się zdarzyć kiedykolwiek.

4. Nie usuwaj konta Google. Zostaw je, puste, jako adres do przekazywania i opcję odzyskiwania. Usunięcie go jednym ruchem to sposób, w jaki ludzie tracą konto, na które wciąż wskazują inne usługi.

Brak udostępnionych folderów. Wygodna funkcja pozwalająca maszynie wirtualnej widzieć twoje prawdziwe dokumenty to dokładnie ten most, którego używa złośliwe oprogramowanie. Przenoś pliki celowo, po jednym na raz.

Sieć domyślnie wyłączona. Większość tego, przed czym się chronisz, chce połączyć się z domem lub pobrać drugi etap.

Zrób snapshot czystej maszyny wirtualnej po skonfigurowaniu i przywracaj go, zamiast ufać, że posprzątałeś. Maszyna wirtualna to silna granica, ale nie doskonała — ucieczki istnieją, są rzadkie i kosztowne. W przypadku zwykłych zagrożeń to więcej niż wystarczy.

Gdy wczytujesz stronę, twoja przeglądarka odpowiada na wiele drobnych pytań, choć nikt o to nie prosi: rozmiar ekranu i głębia kolorów, strefa czasowa, język, system operacyjny, liczba rdzeni procesora, zainstalowane czcionki, karta graficzna.

Dwie techniki idą dalej. Fingerprinting canvas polega na tym, że przeglądarka rysuje niewidzialny obraz; drobne różnice w sprzęcie graficznym i sterownikach sprawiają, że wynik jest mierzalnie twój. Fingerprinting audio robi to samo z dźwiękiem, którego nigdy nie odtwarzasz.

Żadna z tych cech sama nie identyfikuje. Razem już tak: „Firefox 141 na Linux, 2560×1440, Europe/Athens, te 94 czcionki, ten GPU” może opisywać jedną osobę na kilka milionów. Nie potrzeba do tego pliku cookie, więc ich usuwanie niczego nie zmienia.

Część sprzeczna z intuicją: wyróżnianie swojej przeglądarki pogarsza sytuację. Rzadkie rozszerzenie, niestandardowa czcionka, zmieniony rozmiar okna – wszystko to sprawia, że stajesz się bardziej rozpoznawalny. Obrona nie polega na ukrywaniu się, lecz na wyglądaniu identycznie jak duży tłum.

Mullvad Browser, najlepszy domyślny wybór dla większości osób. Stworzona przez Tor Project wspólnie z Mullvad: Tor Browser z usuniętą siecią Tor, dzięki czemu każdy użytkownik ma ten sam fingerprint. Darmowa i nie wymaga subskrypcji Mullvad.

Tor Browser, gdy potrzebujesz anonimowości, a nie tylko prywatności. Wolniejsza; niektóre witryny ją blokują.

Firefox z arkenfox, dobra codzienna przeglądarka, wzmocniona. Więcej pracy.

Brave — losuje sygnały zamiast je standaryzować. Rozsądny, inny zakład.

Dodaj uBlock Origin do Firefox lub Brave. Nie dodawaj rozszerzeń do Mullvad ani Tor Browser — wyszedłbyś z tłumu, który cię chroni.

Chrome to coś, od czego warto odejść: stworzony przez największą firmę reklamową na świecie i przeglądarka, w której te techniki czują się najlepiej.

Dlaczego Mullvad: twoje konto to losowy 16-cyfrowy numer. Bez e-maila, bez nazwiska, bez hasła. Możesz zapłacić gotówką. W ich dokumentacji nie ma nic, co łączyłoby konto z osobą — to silniejsza gwarancja niż obietnica nieprowadzenia logów.

Czego nie robi: VPN to nie anonimowość. Nie powstrzyma strony przed fingerprintingiem twojej przeglądarki, nie powstrzyma śledzenia, gdy jesteś zalogowany na własnych kontach, i nie ukryje cię przed usługą, do której się logujesz. Prawie każdy VPN reklamowany w internecie sprzedaje dokładnie to fałszywe wrażenie.

Jeśli potrzebujesz anonimowości, a nie prywatności przed swoim dostawcą internetu, chcesz Tor, a nie VPN.

• Obie firmy zostały wymienione jako uczestnicy PRISM w dokumentach Snowdena z 2013 roku — Microsoft pierwszy, w 2007; Apple w 2012. Guardian, czerwiec 2013
• Microsoft współpracował z NSA w zakresie dostępu do swoich usług, w tym pomagając obejść własne szyfrowanie w Outlook.com. Guardian, lipiec 2013
• Tajne ustalenia dotyczące dostępu istniały również w innych częściach branży bezpieczeństwa. CIA i niemiecki BND potajemnie posiadali Crypto AG, którego maszyny szyfrujące były sprzedawane rządom, podczas gdy właściciele mogli czytać ruch. Ta historia wyjaśnia ostrożność; nie dowodzi niczego o nowoczesnym systemie operacyjnym na komputerze. National Security Archive

Dokumenty Snowdena potwierdzają dostęp rządu do usług i danych firm. Nie potwierdzają istnienia ukrytego mechanizmu dostępu w Windows lub macOS. Zamknięty kod źródłowy również nie dowodzi, że taki mechanizm istnieje; oznacza to, że osoby z zewnątrz mają mniej sposobów, aby zweryfikować to twierdzenie w którąkolwiek stronę.

Ta niepewność jest jednym z powodów, dla których preferujemy oprogramowanie, którego kod źródłowy można zbadać. To wybór związany z zarządzaniem ryzykiem, a nie ustalenie, które musi przyjąć każdy czytelnik.

Otwarty kod źródłowy nie jest automatycznie bezpieczny; wiele takiego kodu nie zostało poddane audytowi, a poważne wady pozostawały niezauważone przez lata. Ale można go zbadać, samodzielnie lub przez kogokolwiek, a powtarzalne kompilacje pozwalają zweryfikować, że otrzymany program został zbudowany z kodu źródłowego, który przeczytałeś. Taka możliwość nie istnieje w ogóle w przypadku Windows lub macOS i to, bardziej niż jakiekolwiek pojedyncze ujawnienie, jest powodem, dla którego się przenieśliśmy.

Niektóre rzeczy naprawdę nie działają: pakiet Adobe, niektóre gry, niektóre firmowe narzędzia do konferencji oraz sprzęt ze sterownikami tylko dla Windows. Sprawdź, od czego faktycznie zależysz, zanim się zdecydujesz.

Linux nie jest automatycznie bezpieczniejszy. Źle skonfigurowana maszyna z Linuksem jest gorsza niż dobrze skonfigurowana z Windows. Daje ci jednak możliwość weryfikacji i kontroli, o której wykorzystaniu mówi następna sekcja.

Rozsądna droga pośrednia: zachowaj istniejącą maszynę, zainstaluj Linux na zapasowym laptopie i najpierw przenieś tam wrażliwą pracę.

Nigdy nie wklejaj polecenia, którego nie potrafisz wyjaśnić własnymi słowami, i nigdy nie uruchamiaj skryptu, który robi dwadzieścia rzeczy naraz. Asystent z pewnością siebie wygeneruje coś, co usuwa to, co chciałeś przenieść, a sudo oddaje wszystko.

Najpierw zapytaj, co robi polecenie. Chętnie ci powie, a ten nawyk jest wart więcej niż jakakolwiek pojedyncza poprawka, którą ci poda.

Steam uruchamia dużą część katalogu Windows na Linuksie przez swoją warstwę zgodności, a większość gier single-player po prostu instaluje się i działa. Prawdziwym wyjątkiem jest konkurencyjna gra wieloosobowa z anty-cheatem na poziomie jądra, która przeważnie odmawia uruchomienia i raczej się to nie zmieni.

Więc dual boot. Zostaw Windows na maszynie wyłącznie dla tych gier, a wszystko inne, swoje konta, swój e-mail, swoje pliki, swoją pracę, rób po stronie Linuksa. Instalator oferuje to podczas konfiguracji i nie kosztuje to żadnego dodatkowego wysiłku.

To nie jest odpowiedź w duchu puryzmu, bo Windows wciąż jest na dysku. To ta, która sprawia, że ludzie faktycznie się przesiadają, a ktoś, kto wykonuje swoją prawdziwą pracę na Linuksie, jest wart znacznie więcej niż ktoś, kto to przeczytał i nic nie zmienił.

W domyślnej konfiguracji TPM udostępnia klucz tylko wtedy, gdy zmierzony stan rozruchu zgadza się z tym, czego oczekuje BitLocker. Blokuje to odczyt dysku w innym komputerze i zwykle blokuje zmodyfikowany łańcuch rozruchowy. Klucz jest jednak ładowany przed zalogowaniem do Windows, co daje uzbrojonemu napastnikowi z długotrwałym fizycznym dostępem więcej możliwości niż konfiguracja wymagająca również PIN-u.

Dodanie PIN-u przed rozruchem zamyka tę lukę. W edycjach Pro jest to ustawienie zasad grupy — Wymagaj dodatkowego uwierzytelniania przy starcie, po czym manage-bde może dodać PIN do dysku. To najcenniejsza pojedyncza zmiana w tej sekcji dla użytkownika Windows.

Pełny BitLocker to funkcja edycji Pro i Enterprise. Windows Home oferuje zamiast tego Szyfrowanie urządzenia na sprzęcie, który je obsługuje, co jest tą samą technologią bazową z mniejszą liczbą opcji sterowania, i automatycznie deponuje klucz odzyskiwania na Twoim koncie Microsoft, bez opcji wyłącznie lokalnej.

Jeśli jest to nie do przyjęcia dla tego, co robisz, uczciwe odpowiedzi to aktualizacja edycji albo przeniesienie pracy na Linux, gdzie klucz zawsze należy tylko do Ciebie.

Standardowa instalacja szyfruje wszystko oprócz małej partycji rozruchowej i partycji EFI, które muszą pozostać czytelne, aby maszyna mogła wystartować. Nie ma tam dokumentów, ale jest jądro i początkowe pliki rozruchowe, co umożliwia opisany poniżej atak polegający na manipulacji.

Dla większości ludzi to rozsądny kompromis. Jeśli nie, niektóre dystrybucje mogą szyfrować również /boot, a Secure Boot plus hasło do firmware'u znacznie podnoszą poprzeczkę bez tej złożoności.

LUKS można skonfigurować tak, aby odblokowywał się kluczem sprzętowym zamiast wpisywanego hasła lub dodatkowo oprócz niego — to to samo urządzenie z Poziomu 1.

Zawsze trzymaj hasło w drugim slocie klucza, gdy to robisz. Zgubiony lub martwy klucz bez rozwiązania zapasowego oznacza, że dysk jest nieodwracalnie niedostępny, a ta awaria jest trwała.

W Apple Silicon bezpieczeństwo jest wbudowane w układ i nie ma osobnego hasła firmware do ustawienia, proces rozruchu jest zablokowany z założenia, a bezpieczeństwo rozruchu zarządzane jest przez Recovery.

W starszych Macach Intel hasło firmware to osobny, wart zachodu krok: blokuje rozruch z nośników zewnętrznych i uniemożliwia atakującemu uruchomienie Recovery, aby cię obejść.

Atak, przed którym to chroni, jest prosty: ktoś z krótkim fizycznym dostępem — pokój hotelowy, biuro przez noc, torba poza zasięgiem wzroku na granicy — uruchamia twoją maszynę z własnego nośnika i modyfikuje niezaszyfrowane pliki rozruchowe, tak aby następnym razem, gdy wpiszesz swoje hasło, zostało ono przechwycone.

Twój dysk był zaszyfrowany przez cały czas. To nie pomogło, ponieważ sam go odblokowałeś później.

Bądź jednak świadomy ograniczeń: hasło firmware to spowalniacz, nie zamek. W wielu maszynach można je usunąć, otwierając obudowę, a niektórzy producenci mają nadrzędne obejścia. Powstrzymuje oportunistyczne manipulacje i kupuje czas; nie powstrzyma zdeterminowanego, wyposażonego przeciwnika z twoim laptopem w zapleczu.

Większość routerów oferuje tryb przejściowy WPA2/WPA3, pozwalając nowym urządzeniom korzystać z WPA3, podczas gdy starsze wracają do WPA2. Jest słabszy niż tryb wyłącznie WPA3 — atakujący może spróbować wymusić powrót do WPA2 — ale znacznie lepszy niż samo WPA2.

Najpierw sprawdź, co tego potrzebuje. Zwykle jest to jedna stara drukarka lub inteligentne gniazdko, a takie urządzenia i tak powinny być w sieci gościnnej.

Routery dostarczane przez ISP są często najgorsze z całej grupy: zdalne zarządzanie włączone dla dostawcy, nieudokumentowane konta i firmware aktualizowany według uznania dostawcy, a nie wtedy, gdy zostanie znaleziona luka.

Zwykle możesz kupić własny i przełączyć ich router w tryb tylko modemu lub tryb mostu. Jeśli chcesz pójść dalej, OpenWrt to otwartoźródłowy firmware routera z długim okresem wsparcia, który działa na wielu zwykłych urządzeniach.

Jeśli chcesz dokładnej, utrzymywanej listy kontrolnej, nie ma nic lepszego niż routersecurity.org.

Tails miał reputację trudnego w obsłudze: weryfikacja pobranego pliku, prawidłowe zapisanie go na pendrive, uruchomienie komputera z niego, a potem ogarnięcie trwałego magazynu bez utraty danych. Wiele osób poddawało się gdzieś w połowie.

Dla osoby nietechnicznej kiedyś czyniło to Tails niepraktycznym. Ta bariera jest teraz znacznie niższa. Asystent AI może przeprowadzić cię przez cały proces na twoim własnym komputerze — sprawdzając podpis, abyś wiedział, że obraz nie został zmodyfikowany, zapisując nośnik, znajdując klawisz rozruchu dla twojego konkretnego laptopa i wyjaśniając, co pamięć trwała będzie, a czego nie będzie przechowywać. Zamienia to żmudny, dobrze udokumentowany proces w sekwencję, którą możesz przejść, nie znając wcześniej terminologii.

Użyj go, gdy chcesz, aby sesja nie pozostawiła po sobie śladów: na współdzielonym lub pożyczonym komputerze albo gdy ryzyko polega na tym, że ktoś później zbada maszynę. Działa na niemal każdym laptopie i kosztuje tyle, co pendrive.

Nie chroni cię, jeśli zalogujesz się w nim do własnych kont — to identyfikuje cię niezależnie od Tor. A amnezja działa w obie strony: wszystko, co chcesz zachować, musi trafić do opcjonalnego szyfrowanego Persistent Storage, celowo.

Qubes to najsilniejsze dostępne praktyczne zabezpieczenie komputera stacjonarnego, ale wymaga wiele: konkretnego sprzętu, realnej pamięci i zmiany sposobu pracy — sam decydujesz, do której przegrody należy każde zadanie. Otwarcie pliku w jednorazowej maszynie wirtualnej to jedno kliknięcie, co sprawia, że Poziom 6 jest tu niemal automatyczny.

Kiedyś stawiało to poza zasięgiem większości osób nietechnicznych. Asystent AI może teraz pomóc ci sprawdzić, czy twój sprzęt się nadaje, przejść przez instalator, utworzyć pierwsze kompartymenty i wyjaśnić wybory w miarę ich dokonywania. Nie usuwa to wymagań sprzętowych Qubes’ ani jego krzywej uczenia się, ale sprawia, że konfiguracja jest znacznie bardziej przystępna niż kiedyś.

Jest skierowany do osób z konkretnym, poważnym powodem. Jeśli czytasz to, aby ograniczyć codzienne śledzenie, Poziomy 1 i 2 zrobią dla ciebie znacznie więcej.

Oznacza to, że twój adres nie znajduje się w wycieku, który stał się publiczny i znany. To węższe stwierdzenie, niż się wydaje. Wiele wycieków nigdy nie zostaje ujawnionych, jest handlowanych prywatnie przez lata lub zostaje ujawnionych bez publikowania danych.

Traktuj więc czysty wynik jako dobrą wiadomość o konkretnej liście, a nie jako stwierdzenie o twoich kontach. To środki opisane w innych miejscach na tej stronie faktycznie je chronią.

Chrome i Safari sprawdzają zapisane hasła pod kątem znanych naruszeń i warto to uruchomić raz: Google Password Checkup lub Hasła → Zalecenia dotyczące bezpieczeństwa na urządzeniach Apple.

Ale zwróć uwagę, co ci się mówi. Magazyny haseł w przeglądarce są pierwszą rzeczą, którą zabiera złodziej informacji, więc raport o naruszeniu jest powodem, by przenieść je do prawdziwego menedżera haseł, a nie powodem, by czuć się zabezpieczonym.

Twoja przeglądarka haszuje hasło lokalnie i wysyła tylko pierwsze pięć znaków tego hasha. Serwer zwraca każdy wyciekły hash zaczynający się od tych pięciu, często kilkaset, a twoja własna przeglądarka sprawdza listę.

Hasło nigdy nie opuszcza twojego urządzenia, a serwer nie może stwierdzić, o który z wysłanych wyników pytałeś. Ta właściwość nazywa się k-anonimowością i dlatego jest to coś innego niż strona, która po prostu prosi o wklejenie hasła.

Codzienna rozmowa z osobami, które nie zamierzają instalować niczego nietypowego. Połączenia głosowe i wideo. Wszystko, gdzie alternatywą jest powrót rozmówcy do SMS-a lub WhatsAppa, co jest prawdziwym trybem awarii.

Najsłabszy w: ukrywaniu tego, że go używasz, oraz ukrywaniu twojego numeru telefonu przed samą organizacją.

Pierwszy kontakt z kimś, z kim nie chcesz wymieniać numerów telefonu. Źródła. Każdy, kto nie może lub nie chce zarejestrować tożsamości. Sytuacje, w których fakt, że w ogóle masz konto, nie powinien być możliwy do powiązania z tobą.

Najsłabszy w: długotrwałe archiwa wrażliwych rozmów, dopóki nie pojawi się V2. Włącz znikające wiadomości i problem w dużej mierze znika.

Treść wiadomości jest szyfrowana; spora część metadanych nie jest. Ponieważ pokoje są replikowane na każdym serwerze, którego użytkownicy w nich są, operatorzy tych serwerów mogą widzieć, kto jest w pokoju i kiedy jest aktywny. Na publicznym serwerze to realne zagrożenie i to jest argument za uruchomieniem własnego.

Zarządzanie kluczami szyfrowania na kilku urządzeniach jest również bardziej kłopotliwe niż w przypadku pozostałych dwóch, a ich utrata oznacza utratę dostępu do starych wiadomości.

Zespół, redakcja lub grupa, która współpracuje ze sobą przez dłuższy czas i chce mieć własną infrastrukturę. Mosty do innych sieci. Wszystko, do czego w innym wypadku sięgnąłbyś po Slacka lub Discorda, a nie powinieneś.

Najsłabszy w: rozmowie jeden na jeden z osobą nietechniczną, gdzie Signal wygrywa w jedynym liczącym się kryterium — czy dana osoba będzie go używać.

Frigate — nagrywa i wykrywa obiekty lokalnie, na twoim własnym komputerze, bez konta w chmurze. Współpracuje ze zwykłymi kamerami obsługującymi RTSP.

Home Assistant — obsługuje twoje kamery i urządzenia inteligentne lokalnie i może całkowicie odciąć je od internetu.

Kupując, szukaj kamery obsługującej RTSP lub ONVIF. Oznacza to, że może zasilać lokalny rejestrator i nie zależy od tego, czy chmura producenta będzie nadal istnieć.